تبلور زیبایی های دین در زندگی انسان صفحه 68

چنین قفس نه سزای چو من خوش الحانی است

روم به گلشن رضوان که مرغ آن چمنم(1)

در نتیجه این تفکر، انسان می کوشد تا عقل و استعدادهای انسانی خود را شکوفا سازد. ازاین رو، افزون بر لذت های جسمی، از نوع روحانی آنها نیز سود می برد.

چهار _ انسان، بنده خداست

چهار _ انسان، بنده خداست

چهارمین اندیشه زیبا که دین در معرفی انسان به بشر هدیه می دهد، آن است که انسان با آن همه شکوه (جانشینی خدا، آزادگی، شرافت بر آفریدگار دیگر و...) در برابر خالق هستی، فقیر است. بی شک، احساس بندگی در نهاد همه انسان ها نهفته است، ولی آنچه سبب تفاوت رفتاری انسان ها در برخورد با بندگی می شود، انحراف یا اشتباه در تشخیص مصداق معبود است. البته برخی نیز در مقابل اصل بندگی تکبر می ورزند و خود را به هیچ کس مدیون نمی دانند. این در حالی است که خداوند در قرآن فرموده است: «ذلِکُم اللّهُ رَبُّکُم لا اِله اِلاّ هُو خالِقُ کُلِ شَی ءٍ فَاعْبُدوُه؛ این است پروردگار شما، هیچ معبودی جز او نیست. آفریننده هر چیزی است. پس او را بپرستید.» (انعام: 102) یا «وَ لَقَدْ بَعَثْنا فی کُلِّ اُمَهٍ رَسُولاً اَنِ اعْبُدو اللّهَ وَ اجْتَنِبُوا الطّاغُوتَ؛ و در حقیقت، در میان هر امتی، فرستاده ای برانگیختیم [تا بگوید: ]خدا را بپرستید و از طاغوت (فریبگر) بپرهیزید». (نحل: 36)

زیبایی این اندیشه، با تفسیر معنای «عبادت» روشن می شود. عبادت خدا؛ یعنی پذیرش ولایت و سرپرستی حکیمی مطلق. ازاین رو، انسان با