تبلور زیبایی های دین در زندگی انسان صفحه 95

3. امام محمد باقر (ع) فرمود: «الغِنی و العِزُّ یَجُولان فِی قَلْبِ الْمُؤمِنِ فَاِذَا وَصَلا اِلی مَکانٍ فِیهِ التَوکّلُ اَقطَناهُ؛ توانگری و عزت در دل مؤمن می گردند و هرگاه به نقطه ای که در آن توکل است، رسیدند، آنجا اقامت می گزینند».(1)

توکل، یکی از کمال های روحی بشر است؛ زیرا انسان ها همگی فقیر و نیازمندند و تنها اوست که بی نیاز مطلق است(2) و آنچه سبب اتصال آن فقیر به این غنی می شود، همین توکل است. بنابراین، توکل، رشد و تکامل انسان را در پی دارد و در نتیجه از کمالات بشری است.

شش _ رضا

شش _ رضا

«رضا به خواسته های خدا»، اوج مقام بندگی انسان است. وقتی خدا را شناختیم و به حکمت و مصلحت خواهی او ایمان آوردیم و دانستیم که او به جز خیر بندگانش چیزی نمی خواهد، نه تنها بر قضا و قدرهای الهی صبر می کنیم، بلکه از صمیم قلب بدان ها راضی می شویم.

امام صادق (ع) می فرماید:

رَأْسُ طاعَهِ اللّهِ الصَّبْرُ وَ الرِّضِا عَنِ اللّهِ فیما اَحَبَّ العبدُ اَوْ کَرِهَ وَ لایَرضی عَبدٌ عَنِ اللّهِ فیما اَحَبَّ اَوْ کَرِهَ اِلاّ کانَ خَیراً لَهُ.(3)

صبر و رضایت نسبت به خواسته های خدا، در اموری که برای بنده خوشایند یا ناخوشایند باشد، در رأس عبادت خداست و هیچ بنده ای در پیشامدهای خوشایند و ناخوشایند از خدا راضی نباشد مگر آنکه همان پیشامد برایش خیر می گردد.

1- میزان الحکمه، ج 14، ص 7062.
2- «یا اَیُّها النّاسُ اَنْتُم الْفُقَراءُ اِلَی اللّهِ وَاللُّه هُوَ الْغنّی الْحَمیدُ؛ ای مردم، شما به خدا نیازمندید، و خداست که بی نیاز ستوده است». فاطر: 15
3- میزان الحکمه، ج 5، ص 2088.