تبلور زیبایی های دین در زندگی انسان صفحه 96

هرکس به آنچه از سوی خدا می رسد، راضی نباشد، افزون بر بدبینی به خدا که آثار تربیتی و روحی بسیار بدی دارد؛ زندگی دنیوی نیز بر او بسیار سخت خواهد گذشت.

انسانی که خدا را بشناسد و بداند که او حکیم است و تنها خیر بندگان را می خواهد، از همه کارهایش رضایت دارد و سختی ها و مشکلات را شرّ و بدی نمی بیند، بلکه همه آنها را سودمند می داند. ازاین رو، هرگز دچار بحران روحی نمی شود و حتی به جایی می رسد که مشکلات را زیبا می بیند و از آنها لذت می برد.

هفت _ عشق به خدا

هفت _ عشق به خدا

دین در حوزه روح و روان انسان تا آنجا پیش می رود که انسان را به زیباترین صفت روحی؛ یعنی عشق به خدا می رساند. عاشق خدا در پایان راه خود به مقام «فنا» و اتصال کامل به زیبای مطلق می رسد و همه وجودش مظهر زیبایی پروردگار می شود.

در قرآن درباره هدایت نیروی عشق انسان به سوی معشوق حقیقی و آسمانی می خوانیم:

«وَ الَّذینَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلّهِ؛ کسانی که ایمان آورده اند به خدا محبت بیشتری دارند.» (بقره: 165) رسول خدا صلی الله علیه و آله نیز می فرماید: «اَحِبُّوا اللّهَ مِنْ کُلِّ قُلُوبِکُم؛ خدا را با تمام جان دوست بدارید».(1)

سخن در اثبات زیبایی عشق آن هم نسبت به زیباترین و کامل ترین موجود هستی، بیهوده گویی است؛ زیرا عشق برای همه، مفیدترین،