استعمار فرانو: رویارویی زرسالاران اقتدار طلب با اسلام صفحه 32

ج) حمایت از سیاست­های هم سو با منافع سرمایه­داری

زرسالاران اقتدارطلب می­کوشند با حمایت از سیاست­هایی که تأمین­کننده منافع طبقه سرمایه­داری است، عملکرد دولت­ها و ملت­های جهان را کنترل کنند. تقسیم­بندی رفتار کشورها به رفتار مثبت و منفی و در پیش گرفتن سیاست تشویق برای رفتار مثبت، با توجه به منافع طبقه سرمایه­دار، تنها ابزاری است که به تحمیق هرچه بیشتر مردم جهان می انجامد.(1)

3. برنامه های فرهنگی

3. برنامه های فرهنگی

در استعمار فرانو، هدف اصلی استعمارگر، نابودی امنیت فرهنگی تک­تک انسان­هاست. امنیت فرهنگی که در مفهومی گسترده، بخشی از امنیت انسانی به شمار می­رود، شامل (نه محدود به) آزادی عقیده، وجدان، زبان، بیان، شیوه زندگی، قومیت، جنسیت، شراکت، اجتماع و مشارکت فرهنگی و سیاسی و اقتصادی است. این نوع استعمار با بهره­گیری از جریان بین­المللی اطلاعات، به صورت جریانی مرکز پیرامونی از شمال به جنوب، از غرب به شرق و از کشورهای توسعه یافته سرمایه­داری به سوی کشورهای در حال توسعه، امنیت فرهنگی ملل جهان را تهدید می­کند. این جریان که به شدت یک­سویه، عمودی، تحقیرگر، منفی­گرا و سلطه­جویانه است، توانایی منابع خارجی را برای اجرای اقداماتی مانند کنترل و نفوذ در کشورهای هدف، بسیار افزایش داده است.

کشورهای هدف بر این عقیده­اند که جریان آزاد اطلاعات، آنها را در رقابتی نابرابر و بی­فایده با دولت­ها و شرکت­های سرمایه­داری قرار می دهد