استعمار فرانو: رویارویی زرسالاران اقتدار طلب با اسلام صفحه 51

همچنین زرسالاران می­کوشند با طرح شعار «جدایی دین از سیاست»، نقش روحانیان و رهبران مذهبی را در جامعه­های اسلامی به عنوان کارشناسان دینی، مفسران احکام قرآنی و پاسداران حریم اندیشه اسلامی و قرآنی تضعیف کنند. تضعیف و تخریب چهره روحانیان، زمینه تضعیف اندیشه­های اسلامی را فراهم می کند. طرح و القای شبهه­های وسوسه­انگیز درباره مفاهیم قرآنی، از دیگر روش­های تضعیف ایمان اسلامی است. القای شبهه­هایی چون توکل بر خدا، مستلزم تنبلی و سستی است یا تعدد همسران در اسلام و زن بودن فقط یکی از معصومان نشان­دهنده نگاه تحقیرآمیز اسلام به زن است، به ترک های کوچکی می­ماند که سرانجام به شکستن ظرف ایمان می­انجامد. منفی انگاشتن اصول اخلاقی اسلام چون امر به معروف و نهی از منکر با عنوان تجاوز به حریم خصوصی افراد، حجاب اسلامی به عنوان محدودیت آزادی بانوان، بی­منطق و بی­معنا جلوه دادن مفاهیم قرآنی چون انفاق و ایثار، ترویج فرهنگ بی­توجهی به هم­نوعان و دیگر مسلمانان، بزرگ­نمایی مشکلات فکری مسلمانان، غافل کردن مسلمانان از مبانی استدلالی و منطقی اسلام و ترویج فرهنگ سطحی­نگری و واپس­گرایی، از دیگر روش­های استعماری است که استعمارگران در تضعیف ایمان اسلامی از آن بهره می جویند.(1)

2. تحریف گرایش های معنوی اسلام

2. تحریف گرایش های معنوی اسلام

تحریف گرایش­های معنوی اسلام از روش­هایی است که دشمنان اسلام از آغاز اسلام تاکنون همواره در مبارزه با اسلام از آن بهره برده­اند. زرسالاران اقتدارطلب نیز در رویارویی با اسلام از این شیوه استفاده می کنند. ترویج عرفان کور، زهدگرایی منفی یا رهبانیت، ایمان بدون ولایت، ولایت ضد