ماوراءالطبیعه در هنر و فیلم صفحه 94

ببینیم.

در جهانی که یکی از اندیشمندان بزرگش می گوید: «اگر هم معجزه ای در تاریخ بوده است، همانا تشکیل تمدن رومی بوده»، توقع آن است که به جای مطرح شدن معجزه ها و کرامت های پیامبران و ائمه علیهم السلام و بزرگان، شاهد پر و بال دادن به کرامت ها و معجزه هایی به دست موجودات خیالی و ابر قهرمانان سینمایی باشیم. امروزه همین مخاطبان و جوانانی که کرامت ها و معجزه های بزرگان را ندیده اند و شاید به درستی آن را باور ندارند، هرگونه کرامت و خرق عادتی را از سوپرمن، بت من، ترمیناتور، راکی، مرد عنکبوتی و... می بینند و باور می کنند.

متأسفانه باید گفت این شخصیت ها که پیامبران و بزرگان دنیای اومانیستی هستند، بر پیامبران الهی و بزرگان دین پیشی گرفته اند و به راحتی، محالات ذاتی را هم انجام می دهند. در پاسخ به ساده اندیشانی که می گویند: «جوانان و مردم اینها را باور نمی کنند و همه می دانند که اینها تخیلی است»، باید دو پاسخ نقلی و عقلی بیان کنیم: اول اینکه از امام جواد علیه السلام چنین روایت شده است: «هر کس به گوینده ای گوش کند، مانند آن است که وی را عبادت کرده است. پس اگر ناطق از سوی خدا باشد، همانا خدا را عبادت کرده و اگر ناطق از سوی ابلیس باشد، همانا ابلیس را عبادت کرده است.»(1) دیدن و شنیدن، مقدمه دل