اندیشه های تربیتی استاد مرتضی مطهری (ره) صفحه 119

دارند، مانند جنبه حقیقت جویی یا اخلاقی، تربیت شود؛ یعنی اولاً باید آن را حفظ و از هرگونه بی توجهی به آن و فراموشی آن جلوگیری کرد؛ زیرا در غیر این صورت یک استعداد و ظرفیت طبیعی موجود در آفرینش از بین خواهد رفت و ثانیاً باید آن را در جهت دینی شکوفا و جلوه گر ساخت.

از نظر اسلام، افزون بر ارتباط انسان با خدا، باید رابطه ای ثابت و همیشگی میان فرد و اجتماع نیز برقرار شود. تلاش آموزه های دینی این است که انسان هم در جنبه عبادی و هم اجتماعی فعال و کوشا باشد و یکی را فدای دیگری نکند، زندگی خود را در یکی غرق و از دیگری کاملاً تهی نگرداند. بر خلاف مسیحیت که ایمان را فقط امری قلبی می داند و آن را به رابطه انسان با خدا محدود می کند، اسلام آن را در حوزه خصوصی و وجدانی انسان محصور نمی سازد، بلکه به رابطه انسان با انسان نیز توجه جدّی می کند.

دین اسلام، دینی فردی نیست، دینی جامعه ساز است و امتیاز بزرگ آن، این است که به حقوق و اخلاق در کنار هم توجه می کند. در اسلام همچنان که گذشت، صمیمیت و نیکی، از امور اخلاقی مقدس شمرده می شود، آشنایی با حقوق و دفاع از آنها نیز مقدس به شمار می آید. (1)

10. ساحت فنی و صنعتی

یکی از ساحت های تربیت انسان، جنبه فنی و صنعتی است. انسان برای ادامه زندگی، ناچار باید از نعمت های طبیعی استفاده کند و با استفاده از