اندیشه های تربیتی استاد مرتضی مطهری (ره) صفحه 198

موقعیت تربیتی ای، بدون وجود متربی نمی توان یافت. برخی از وظایف و مسئولیت های متربی به طور کلی عبارتند از:

الف) شناخت معلومات درست و پیروی از آنها

عمل و اندیشه، غذای روح است. آدمی به همان اندازه که به معاش خود می اندیشد، باید درباره غذای روح خود نیز بیندیشد و همان توجه و مراقبتی که در استفاده از غذاهای جسمی صورت می گیرد، در غذاهای روح نیز لازم و ضروری است. امام علی(ع) می فرماید: «اگر در شب تاریک، آنها را بر سر سفره ای بنشانند، تا چراغ نیفروزند، دست به سوی غذا نمی برند، ولی اگر بر سر سفره فکری بنشینند، هیچ در اندیشه نمی شوند که چراغ عقل را روشن کنند تا با چشم بصیرت ببینند، این غذای روحی که وارد روحشان می شود چه نوع غذایی است».

همان طور که بعضی از غذاهای جسمانی مقوی و مفید و بعضی ضعف آور و زیان بارند؛ بعضی نشاط انگیز و بعضی سستی آور و بی حال کننده اند و بعضی سبب سلامت و بعضی مسموم کننده اند، غذاهای فکری نیز همین طور هستند. آنچه آدمی فرامی گیرد و کتاب هایی که مطالعه می کند و مقاله هایی که می خواند و سخنرانی هایی که گوش می کند، از نظر اثربخشی متفاوتند. بعضی به راستی به فکر و اراده قوّت می بخشند و بعضی نومید می کنند. برخی از آموزه ها آدمی را به زندگی و نظام آفرینش خوش بین می سازد و بعضی بدبین. آموزه های دینی اگر درست آموخته شود، ارزش زندگی و هدف آن را بالا می برد، نظام آفرینش را محبوب و دوست داشتنی می کند و آدمی را به سرنوشت دیگران علاقه مند می سازد، ولی بعضی از دیگر آموزه ها زندگی را در نظر انسان بیهوده، بی هدف و آفرینش را عبث معرفی می کند و او را به همه چیز و همه کس، حتی به