اندیشه های تربیتی استاد مرتضی مطهری (ره) صفحه 200

جامعه اند، وظیفه دارند مراقب اغذیه روحی اجتماع باشند. گذشته از همه اینها، ما به دلیل اینکه مسلمانیم و هر مسلمانی در برابر سعادت برادران دینی خود نیز مسئول است، باید در افکار و اندیشه هایی که به مغز وارد می کنیم، مراقب یکدیگر، هم باشیم. (1)

ب) شناخت درست مربی

اشاره

امام عصر(عج) در حدیث معروفش، تقلید مشروع و ممدوح را این طور بیان می کند:

فَاَمَّا مَنْ کانَ مِنَ الْفُقَهاءِ صائِنا لِنَفْسِه حافِظاً لِدِینِهِ مُخالِفاً عَلَی هَواهُ مُطیعاً لِاَمْرِ مُولاهُ فَلِلْعَوامِ اَنْ یُقَلِّدوهُ.

هر یک از فقها که بتواند خود را [از هوای نفس] نگه دارد، دعوت ها و نداهای شیطان او را از جا نکَنَد، دین خود را حفظ کند _ دینش را نفروشد (شاید مقصود این باشد که دین را در میان مردم و جامعه حفظ کند) _ مخالف هواهای نفسانی و مطیع امر الهی باشد، بر عوام است که از چنین کسی تقلید کنند.

البته روشن است که مخالفت یک عالم روحانی با هواهای نفس، با مخالفت یک عوام تفاوت دارد؛ زیرا هوای نفس هر کسی در امور معیّنی است. هوای نفس جوان یک چیز است و هوای نفس پیر یک چیز دیگر. هر کسی در هر مقام و درجه و طبقه و سنی که هست، یک نوع هوای نفس دارد. (2) با توجه به این مطالب، بر متربی لازم است به شناختی درست، از مربی دست یابد، سپس به سخنان وی عمل کند.

ارادت و شیفتگی به یک شخص معین، بالاترین و بزرگ ترین عامل