اندیشه های تربیتی استاد مرتضی مطهری (ره) صفحه 99

عنوان موضوع تربیت قرار می گیرد. (1)

به طور اساسی، مخاطب بیشتر پیام های قرآن، دل انسان است و تنها گوش دل قادر به شنیدن این پیام هاست. از این رو، قرآن تأکید زیادی بر حفظ و نگه داری و تکامل این ابزار دارد. در قرآن بارها و بارها به مسائلی چون تزکیه نفس و روشنایی قلب و صفای دل برمی خوریم که برخی از این آیات عبارتند از:

« قَدْ أَفْلَحَ مَن زَکَّاهَا». (شمس: 9)

«کَلاَّ بَلْ رَانَ عَلَی قُلُوبِهِم مَّا کَانُواْ یَکْسِبُونَ». (مطفّفین: 14)

«رَبَّنَا لاَ تُزِغْ قُلُوبَنَا». (آل عمران: 8)

«خَتَمَ اللَّهُ عَلَی قُلُوبِهِمْ». (بقره: 7)

همه این تأکیدها نشان می دهد قرآن برای انسان یک فضای معنوی عالی قائل است و لازم می داند هر فردی این فضا را پاک و سالم نگاه دارد. قرآن آنجا که از وحی سخن می گوید، از عقل هیچ سخنی به میان نمی آورد، بلکه سروکارش تنها با قلب پیامبر است. بنابراین، پیامبر قرآن را با نیروی عقل یا استدلال عقلانی به دست نیاورده است، بلکه قلب پیامبر به حالتی تصور نکردنی برای ما رسیده و در آن حالت، استعداد درک و شهود آن حقایق متعالی را یافته است. (2)

5. ساحت علمی

از دیگر ساحت های وجودی انسان، ساحت شناختی اوست که به قوای عاقله و یادگیری وی مربوط می شود و آموزش، مسئول پاسخ گویی به این