منتخبان بصیر: بررسی و پاسخ به شبهه های موجود درباره مجلس خبرگان رهبری صفحه 30

هرگونه سستی و سرپیچی است، ولی در زمینه مسایل «غیر منصوص» به ویژه امور اجتماعی که به نوعی با سرنوشت یکایک اعضای جامعه اسلامی ارتباط دارد، مشورت و گفت وگو برای رسیدن به دیدگاه درست، امری پسندیده و منطقی است.(1) به این ترتیب، بخشی از سامان اجتماعی که از شمول ضوابط و مقررات اسلامی خارج هستند و به تعبیری، در «منطقه الفراغ» قرار دارند، به عقلانیت و عقل جمعی شکل گرفته در دامان جامعه اسلامی بر مدار ارزش های الهی _ انسانی تکوین یافته، واگذار گردیده است.

قرآن در این زمینه می فرماید:

پس به (برکت) رحمت الهی با آنان نرم خو و (پرمهر) شدی و اگر تندخو و سخت دل بودی، بی گمان، از پیرامون تو پراکنده می شدند. پس از آنان درگذر و برایشان آمرزش بخواه و در کار(ها) با آنان مشورت کن. (آل عمران: 159)

و کسانی که (ندای) پروردگارشان را پاسخ (مثبت) داده و نماز را برپا کرده اند و کارشان در میانشان مشورت است و از آن چه روزی شان داده ایم، انفاق می کنند. (شورا: 38)

امام علی علیه السلام نیز دراین باره فرموده است:

کسی که خودرأی باشد، هلاک می گردد و هرکس با دیگران مشورت کند، با ایشان در عقلشان شریک می شود.(2)