اهداف و چشم اندازهای جهاد اقتصادی صفحه 102

حد است. در بسیاری از روایات، اسراف مال درباره مصرف استفاده شده که به معنای استفاده ناقص و نادرست از کالای مصرفی است. اسراف در شمار گناهان بزرگ جای دارد و خداوند در 23 مورد آن را به شدت محکوم کرده است:

وَلاَ تُسْرِفُواْ إِنَّهُ لاَ یُحِبُّ الْمُسْرِفِینَ. (انعام: 141)

اسراف نورزید که خداوند، اسراف کاران را دوست ندارد.

«حبّ پروردگار»، آموزه ای اخروی است که مهم ترین هدف «انسان اقتصادی مسلمان» را معیّن می کند. توجه به این هدف و تلاش برای رسیدن به آن، رفتارهایی پدید می آورد که آثار مثبت اقتصادی دارد.(1)

فسادگریزی و حرمت اتراف

فسادگریزی و حرمت اتراف

افسارگسیختگی توانمندان در مصرف و تأمین لذت های حیوانی هنگام توسعه اقتصادی، از آسیب هایی است که هر نظام اقتصادی را به فساد و ویرانی می کشاند. حرمت اتراف از آموزه های اساسی نظام اقتصادی اسلام به شمار می رود. «مترف کسی است که در فراخی نعمت به سر برده، از لذت های دنیوی و امکانات مصرفی بسیار بهره مند است.»(2) شاید بتوان اتراف را نوعی اسراف نامید؛ با این تفاوت که اسراف به معنای زیاده روی در یک مورد معیّن از مصارف زندگی است و اتراف، زیاده روی در تنظیم سطح زندگی و گذشتن از حد قابل قبول. بنابراین، اتراف در خصوص ثروتمندان جامعه مطرح است، در حالی که اسراف ممکن است در رفتار فقیران نیز یافت شود.