اهداف و چشم اندازهای جهاد اقتصادی صفحه 63

جوامع اسلامی در فعالیت های اقتصادی خود را در حال انجام وظیفه و پیروی از دستور­های الهی می یابند. از همین­رو، زمینه کمتری برای تخلف و نافرمانی در آنها پدیدار می شود.

اصل اعتقاد به معاد نیز سبب می شود که معنا و مصداق سود، زیان، مطلوبیت، رفاه و سعادت دگرگون شود و گسترش یابد. توجه به این مطلب که به فعالیت های اقتصادی ما نیز حساب­رسی خواهد شد، دقت محاسباتی و گزینش ما را بالا می­برد و سبب خواهد شد فعالیت ها را به گونه ای که مطلوب خدای متعال است، انجام دهیم.

هشدارهای دین مقدس اسلام درباره پرهیز از دنیاگرایی و همچنین توجه به زودگذر بودن آن و داشتن زندگی قناعت آمیز در عین کار و فعالیت اقتصادی موجب می شود سودجویی، ثروت اندوزی و تجمل گرایی، اعتبار خود را از دست بدهد و اصل تعادل در همه وجوه مصرف جای­گزین آن شود.

ب) زیان نزدن به ثروت های طبیعی

ب) زیان نزدن به ثروت های طبیعی

ثروت های طبیعی در اختیار عموم مردم است و نباید استفاده عده ای از آنها، موجب زیان زدن به بهره برداری دیگران شود.

در قرآن کریم می خوانیم:

«خَلَقَ لَکُم مَّا فِی الأَرْضِ جَمِیعاً ؛ همه موجودات را برای شما خلق کرد.» (بقره: 29) و «وَالْأَرْضَ وَضَعَهَا لِلْأَنَامِ؛ و زمین را (با هزاران نعمت) برای (زندگانی) خلق مقرر فرمود». (الرحمن: 10)

عموم مردم حق دارند از منابع طبیعی استفاده کنند. علامه طباطبایی فرمود: