اهداف و چشم اندازهای جهاد اقتصادی صفحه 84

نیست، بلکه مسلمان اهل سرمایه گذاری و همچنین انفاق است؛ به­گونه ای که غیر از موارد احتیاطی و به نیت قرض دادن، به طور بالفعل، پولی در اختیار ندارد و همه درآمد خود را خرج یا انفاق نمی کند.

4. ثروتمندی (بالقوه)

4. ثروتمندی (بالقوه)

مسلمان افزون بر دارا بودن ثروت انسانی، مانند تقوا، ایمان، طهارت روح و... و نیز مهارت های حرفه ای و تخصصی، به­خاطر پرکار بودن و عوامل دیگر، بالقوه ثروتمند نیز هست؛ یعنی ثروت خود را توسعه می دهد و خانه و وسایل زندگی و مرکب دارد. البته به­جز دارایی های شخصی، می تواند ثروت خود را سرمایه گذاری نیز بکند.

ثروتمند بودن مسلمان، از نقطه مقابل آن بهتر است؛ یعنی فرد مسلمان، علی­القاعده فقیر نیست؛ مگر آنکه در وضعیت خاصی فقر بر او تحمیل شود. از همین­رو، ثروتمند بودن مسلمان، به معنای فقیر نبودن اوست؛ نه آنکه لزوماً ثروتِ انباشته داشته باشد. همان طور که در روایات بند دوم آمده بود، سعه در مال و افزایش ثروت، یک شاخص برای فرد مسلمان است. در روایت دیگری آمده است: «مَنْ طَلَبَ الدُّنْیا اِسْتِغْناءً عَنِ النّاسِ وَتَعَطُّفاً عَلَی الْجارِ، لَقَی اللهَ وَوُجْهُهُ کَالْقَمَرِ لَیْلَهَ الْبَدْرِ؛ کسی که در پی به دست آوردن دنیاست تا سربار مردم نباشد و به همسایگان خود نیکی کند، خداوند متعال را در حالی ملاقات خواهد کرد که چهره او مانند قرص کامل ماه می درخشد». (1)

5. سرمایه گذاری

5. سرمایه گذاری

با توجه به اینکه فرد مسلمان، پرکار است، به طور طبیعی انتظار می رود