همت و تلاش در کلام امام خمینی رحمه الله و مقام معظم رهبری صفحه 155

پروردگار خارج نیست. خود شماها یقیناً زحماتی که کشیدید، یادتان نمی ماند؛ بسیاری از زحمات و تلاش ها هم هست که اصلاً امکان ندارد غیر از خود انسان، کسی آنها را بفهمد. حرصی که انسان برای کار می خورد، تلاشی که انسان در ذهن خودش برای خوب انجام دادن یک کار به کار می برد، همتی که می کند، نیتی که می کند، کسی غیر از خود انسان کسی نمی فهمد. وقتی مردم نفهمیدند و غیر از خود انسان کسی نفهمید، تشکری هم دنبالش نیست؛ اما خدای متعال همه اینها را می داند؛ همه این لحظات کار را، لحظات دشوار را، آن نیت ها را، آن همت ها را خدای متعال می فهمد و یکایک اینها هم پیش خدا پاداش دارد؛ به این نکته توجه دارید و توجه داشته باشید. انسان روزی چشمش به پاداش الهی روشن می شود که احساس نیاز می کند.(1)

شیرینی و لذت انجام کار

شیرینی و لذت انجام کار

البته دوران مسئولیت، تلخی ها و شیرینی هایی دارد. انسان کاری را انجام می دهد و موفق می شود خدمتی را که دوست می دارد انجام بگیرد، او متصدی و مباشر باشد و انجام دهد. لذتی که انسان از انجام دادن این کار می برد، قابل مقایسه با هیچ لذت دیگری نیست؛ چون پیشرفت کار را به چشم خودش می بیند. هیچ شیرینی ای بالاتر از این نیست که انسان ببیند این کار را انجام داد و به نتیجه رساند. تشکر و قدردانی مردم را مشاهده می کند؛ توفیقات الهی را در حق خودش لمس می کند؛ اینها شیرینی های کار و خدمت است. البته تلخی هایی هم هست؛ گاهی انسان می خواهد کاری را انجام دهد، ولی نمی تواند انجام بدهد؛ مانعی در راه پیش می آید؛ با یک ناسپاسی مواجه می شود. این تلخی ها را انسان باید به حساب خدا بگذارد و برای تحمل این سختی ها و تلخی ها هم منتظر اجر و پاداش الهی باشد.(2)