مستضعفان از دیدگاه اسلام صفحه 109

ب) همراه نبودن فرشته با موسی

ب) همراه نبودن فرشته با موسی

این خرده گیری، بهانه معروفی است که بسیاری از امّت های سرکش و گمراه پیشین نیز در برابر پیامبران الهی مطرح می ساختند. گاه می گفتند: چرا او انسان است و فرشته نیست؟ و گاه همراه نبودن فرشته را بهانه می کردند و رسالت پیامبر را نمی پذیرفتند.

نمونه دیگری از بهانه تراشی های نابه جا که در برابر پیامبر اسلام ابراز شد آن است که کافران مستکبر پس از بعثت آن حضرت چنین گفتند:

لَوْ لا نُزِّلَ هذَا الْقُرْآنُ عَلی رَجُلٍ مِنَ الْقَرْیَتَیْنِ عَظیمٍ. (زخرف: 31)

چرا این قرآن بر مردی بزرگ از دو شهر (مکه و مدینه) فرود نیامده است؟

چون در دیدگاه آنان، معیار ارزش و بزرگی انسان ها، سرمایه و مقام ظاهری و شهرت بود، چنین می پنداشتند که ثروتمندان نزدیک ترین مردم به خدا هستند و آنگاه که دیدند قرآن بر یتیم و تهی دستی به نام محمّد صلی الله علیه و آله نازل شده است، برای فرار از حق پذیری چنین بهانه ای را تراشیدند.

پس بهانه تراشی نابخردانه نیز از جمله ابزارهای مستکبران برای تداوم گمراهی مستضعفان است تا بدین وسیله، سیطره خود را بر توده ها حفظ کنند.

10. تکذیب

10. تکذیب

رویکردها و موضع گیری های درست در برابر بینش ها و گرایش های مختلف، به تفکّر و پژوهش نیازمند است. تاریخ، این موضوع را به اثبات می رساند که اگر فرد یا گروهی از این ویژگی بی بهره باشد، رویکردی ناپخته و انفعالی در برابر چنین پدیده هایی خواهد داشت و با گفتار و کردار نسنجیده اش، خامی و سبک مغزی و استکبار درونی خود را آشکار خواهد ساخت.

کسانی که در برابر پیامبران الهی ایستاده و سخنان منطقی و معقول آنان را ناشنیده می گرفتند، چنین ویژگی هایی داشتند؛ زیرا پس از فراخوانده شدن به اموری که با منافع زودگذرشان، ناسازگار یا از فهم و درک ساده آنان بیرون بود، بی درنگ آن را ناممکن