- سخن نویسنده 1
- سپاسگزاری 3
- مقدمه 4
- پیشگفتار 11
- مرحله اول : هنجارها 14
- مرحله دوم: ارزشها 17
- مرحله سوم: فضیلت ها 22
- اشاره 22
- 1- آزادی 25
- فضائل انسانی 25
- اشاره 25
- 2- نزاکت 27
- 3- خویشتنداری 28
- 4- بزرگواری 31
- 5- درستکاری 32
- 6- شجاعت 33
- مرحله چهارم: باورچیست وچه کاربردی درزندگی انسان دارد؟ 37
- اشاره 37
- انواع باورها 38
- اشاره 38
- 1- باور اقتصادی 39
- 2- باور دینی 40
- 3.باوراجتماعی 44
- 4- باور شخصیتی 47
- 5- باور خانوادگی 48
- 6- باور اخلاقی 50
- اشاره 52
- باورهای انسانی 52
- الف- باورهای مثبت 53
- 1. کاهش انرژی 54
- 2. ناامید کننده 54
- ب- باورهای منفی 54
- 4. تحقیر کننده 55
- 3. محدود کننده 55
- 5. کاهش فضیلتهای انسانی 56
- مرحله اول:مشاهده 59
- مرحله دوم: یادگیری 59
- چرخه باور 59
- اشاره 59
- مرحله چهارم:پذیرش 60
- مرحله سوم:آزمایش 60
- مرحله پنجم:تکرار 61
- مرحله ششم:تشکیل باور 61
- چگونگی شکلگیری باور 62
- اشاره 62
- گام اول؛ با باورها ارزشمند برخورد کنیم 64
- سؤال؛ ارزشمند برخورد کردن به چه معناست؟ 64
- اشاره 64
- اشاره 64
- الف) وقت گذاشتن 67
- ب) صرف هزینه (هزینه مالی) 69
- ج) در اولویت قرار دادن 71
- د) برخورد محترمانه 74
- و) انجام کار بهنحو احسن 76
- ه_) برقراری ارتباط مداوم و مستمر 77
- ی) مراقبت کردن (عدمرجحان موضوعات دیگر به موضوع اصلی) 79
- اشاره 82
- گام دوم؛ دانش خود را نسبت به باورهایمان افزایش دهیم 82
- چطور دانش خود را افزایش دهیم؟ 88
- الف) افزایش اطلاعات 88
- ب) تبدیل اطلاعات به موارد کاربردی 88
- ج) دانشافزایی مدام و مستمر 89
- د) برقراری ارتباط با اندیشمندان 89
- ه_) مطالعه مداوم 90
- و) آگاهی از نظرات و آراء مختلف 90
- گام سوم : درتعامل باباورهاازاحساسات استفاده کنیم 91
- اشاره 91
- باورهای دروغین 93
- اشاره 97
- مرحله پنجم : اعتقادات 97
- 2. ما والدین باید چه شناختی از اعتقادات داشته باشیم تا بتوانیم بهنحو صحیح آنها را به نسل بعد منتقل نماییم؟ 100
- 1. اعتقادات دینی ما را چه کسی مشخص میکند؟ 100
- 3.چه زمانی بهترین موقیت برای انتقال باورها واعتقادات دینی به فرزندان است؟ 102
- 4. متولیان باورها و امور اعتقادی مردم چه کسانی هستند؟ 103
- اشاره 103
- الف) نخبگان دینی 103
- حوزه متولیان امور اعتقادی مردم 103
- ج) مسئولین کشوری 104
- ب) دانشمندان و وعاظ 104
- رسانه 105
- حاکمیت 107
- حوزه تعاملات اجتماعی 109
- حوزه خانواده 110
- اشازه 112
- حوزه دشمن شناسی 112
- مرحله اول؛ ایجاد شبهه 113
- عملکردروانی درحوزه تضعیف فرهنگ عاشورا 113
- مرحله دوم؛ کماهمیت دادن موضوع اعتقادی 114
- مرحله چهارم؛ بزرگنمایی 115
- مرحله سوم؛ شبیهسازی 115
- اشاره 116
- مرحله پنج؛ جایگزینی 116
- سؤال؛ عمده آسیبهای وارده به اعتقادات و باورها از چه ناحیهای است؟ 118
- اشاره 121
- 1. داشتن اطلاعات و دانش لازم 122
- 2. عدم خرافه گویی 122
- 3. عدم تکبر 123
1- قلم /4
اعتقادات دینی به مردم معرفی میشود؛ لذا بعد از مدتی بهعلت عدماصالت و سندیت مهجور میگردد.
این پسزدگی اجتماعی نسبت به مسائل خرافه، به دیگر مسائل دینی نیز آسیب میزند. بدین جهت آمرین و مبلغین مسائل دینی، از هرگونه خرافهگویی، حتی اگر مورد تأیید مردم باشد، دوری نموده و فقط معارف اصیل دین را به آنها ابلاغ میکنند؛ چرا که میدانند خداوند متعال خرافه را حتی اگر ظاهر دینی داشته باشد، دوست نمیدارد و بزرگترین خرافه، بتپرستی است.
لذا مبلغین از هرگونه اغراق، خرافه و دروغ در موضوعات دینی دوری جسته و صرفاً احکام و اعتقادات راستین را بازگو میکنند.
3. عدم تکبر
تکبر یعنی خود برتربینی نسبت به دیگران که گاهی ناشی از علم و ثروت و گاهی ناشی از جایگاه اجتماعی است.
تکبر خصلت و رفتاری بسیار غیرانسانی است؛ چرا که حقارت شخص متکبر را نمایان ساخته و ارزش انسانی را تضعیف میکند. بنابراین مبلغ دینی و فردی که اقدام به انتقال یک باور اعتقای نموده است، حتی ما والدین، هرگز نباید متکبرانه با فرزندمان رفتار کنیم و یا گویشی متکبرانه داشته باشیم.
تنها یگانهای که میتواند متکبر باشد، ذات اقدس الهی است و بقیه موجودات، همه آفریده او و در مقابل عظمت خداوند متعال حقیرند.
خصلتهای اولیه و صفات ثانویه ذکر شده در صورت واقعی بودن، موجب گسترش اعتقادات شده و در صورتیکه شخص آمر فاقد آن باشد، موجب