- 1. مفهوم شناسی مدرنیته 4
- اشاره 4
- اشاره 4
- ب) مدرنیته، رویکردی کلی یا یک حوالت تاریخی 7
- الف) مدرنیته، ساختاری اجتماعی _ فرهنگی 7
- 2. ویژگی های مدرنیسم 9
- اشاره 9
- الف) ویژگی های ساختاری 9
- اشاره 11
- ب) ویژگی های بنیادین 11
- یک _ سکولاریسم1 11
- اشاره 11
- 1. انسان 12
- 2. طبیعت 13
- 3. انگاره تاریخی 14
- دو _ اومانیسم 16
- 3. سیر تاریخی تجددگرایی و اندیشه مدرن 17
- اشاره 17
- الف) یونان باستان 18
- ب) دوران هِلِنِسْتیک 19
- ج) قرون وسطا 20
- د) رنسانس و دوره مدرنیته (دوران جدید) 21
- 4. هنر مدرن و قابلیت های رسانه ای (زیبایی شناسی تجسدگرا) 23
- 5. فهم سوبژکتیو، فصل مشترک رسانه ها و فلسفه مدرنیته 27
- 6. سیاست و رسانه های مدرن: مسئله قدرت 32
- اشاره 32
- الف) توده ها و وسایل ارتباط توده ای 38
- ب) افکار عمومی 42
- اشاره 45
- الف) تقلیل 47
- اشاره 47
- ساز و کارهای رسانه در گسترش اندیشه های سکولاریستی 47
- ب) تفکیک و تنظیم 53
- اشاره 53
- * فرایند رسانه ای رشدن 57
- ج) تکثّر 60
- اشاره 60
- یک _ نسبت سکولاریزاسیون و تکثر 63
- دو _ رسانه در جامعه دینی و مسئله تکثر 64
- سه _ تکثیر (همسان سازی) 65
- اشاره 70
- اشاره 70
- 1. مفهوم شناسی پست مدرنیسم 70
- الف) کاربردهای واژه پست مدرنیسم1 76
- ب) ویژگی های نظری پست مدرنیسم 78
- ج) پست مدرن؛ دوره یا وضعیتی جدید 79
- 2. پست مدرنیسم و رسانه 84
- اشاره 84
- الف) کلیات 84
- اشاره 92
- ب) کارکردهای پست مدرنیستی رسانه ها 92
- یک _ خلق دنیای ذهنی؛ منطقی وهمی و باز آفرینی پارادایم ها 92
- دو _ غفلت ساختمند 101
- سه _ بازاسطوره سازی 108
- 3. هنر پست مدرن (هنر در عصر جدید) 110
- 4. کیش های پسامدرن 113
- 5. پساخرافه گرایی رسانه ای پست مدرنیته 117
- 6. پست فمینیسم و نمایش رسانه ای 121
- 7. دنیای مجازی و فضای سایبر 124
- اشاره 132
- 1. مفهوم شناسی سنّت 132
- 2. تعریف برگزیده از سنّت 136
- 3. ویژگی های فرهنگ و جهان بینی سنّتی 139
- الف) غیب باوری 139
- اشاره 139
- ب) محوریت عالم غیب و منشأ اثر دانستن آن در امور 140
- ج) توحید و نگاه سلسله مراتبی به هستی 142
- 5. مبارزه خاورشناسان با «سنّت»ها 147
- 6. نقش سازمان های «ماسونی» در تخریب هویت ها 152
- 7. آسیب های تلویزیون دینی در غرب 158
- 8. مناسب سنّت و رسانه 162
- 10. فرصت های رسانه دینی در قلمرو جهانی شدن 173
ص:116
فلسفه و حکمت، انحرافی از میراث ابدی بشر می داند. این مکتب، با نام اندیشمندانی همچون رنه گنون فرانسوی،(1)آنانداک، کوماراسوامی،(2) عالمِ مابعدالطبیعه و تاریخ هنر نیمه سریلانکایی ونیمه انگلیسی، فریتهوف شوان،(3) عالم مابعدالطبیعه آلمانی همراه است وچهره هایی همچون بورکهارت،(4) مارتین لینگز، مارکوپالیس(5) و... نیز جزو ایندسته اند.(6)
متأسفانه آنچه در مورد بازگشت به حکمت معنوی در غرب بیان شده، در فضای فرهنگی و فکری غرب بسیار ناچیز است. امروزه هرچند نظام پرستش علم تجربه محور و دوران فلسفه دوره مدرن با اندیشه های پست مدرن و پساساختارگرا یا شالوده شکنان با نقدهای درونی و فروپاشی چارچوب های معنایی و فکری، گذشته است، ولی بشر به جای بازگشت به دامان دین، به هر چیزی دست می یازد که او را در خلسه ای از ناخودآگاهی از درد و رنج و سرگردانی و خودآگاهی رها کند. البته شاید انسان دوره جدید در نپیوستن به حبل متین دین چندان مقصر نباشد؛ زیرا به نظر می رسد دین حقیقی هرگز به او عرضه نشده است و هنوز برای او در مورد دین بر حق، حجت تمام نشده است. به هر حال، وضعیت کنونی غرب در بازگشت دوباره به دین اسف بار است و این تأسف، در انحراف این گرایش بسیار قوی به سوی خرافه و ادیان ساختگی ذهن گرا و خلسه آور است.
کلیسای کاتولیک نیز در پیدایی این وضع، نقش بزرگی دارد؛ زیرا از رنسانس به این سو، همواره در موضع انفعال به سوی دنیاگرایی بوده است. بسیاری از این گرایش ها