فرهنگ و رسانه های نوین صفحه 4

ص:6

فصل اول: مدرنیته و رسانه های مدرن

اشاره

فصل اول: مدرنیته و رسانه های مدرن

زیر فصل ها

1. مفهوم شناسی مدرنیته

2. ویژگی های مدرنیسم

3. سیر تاریخی تجددگرایی و اندیشه مدرن

4. هنر مدرن و قابلیت های رسانه ای (زیبایی شناسی تجسدگرا)

5. فهم سوبژکتیو، فصل مشترک رسانه ها و فلسفه مدرنیته

6. سیاست و رسانه های مدرن: مسئله قدرت

7. نسبت رسانه و سکولاریزاسیون

1. مفهوم شناسی مدرنیته

اشاره

1. مفهوم شناسی مدرنیته

تاکنون تعریف های گوناگونی از مدرنیته و مشتقات واژه «مدرن» شده است، ولی این تعریف ها هرگز نتوانسته اند از مفهوم واقعی این واژگان ابهام زدایی کنند و چه بسا بر پیچیدگی آن افزوده اند. «مدرن» که در تمامی زبان های اروپایی و در بسیاری از زبان های دیگر از جمله در فارسی امروزی رواج دارد، از ریشه لاتینی «Modernus» است که آن را از واژه «Modo» گرفته اند. در زبان لاتین، واژه «Modo» به معنای «این اواخر، به تازگی، گذشته ای بسیار نزدیک» است. به گمان بعضی از تاریخ نگاران، واژه «Moderni» را رومیان در اواخر سده پنجم در مورد ارزش ها و باورهای مشکوک جدید به کار می بردند؛ ارزش هایی که با باورهای پذیرفته شده قدیمی که با واژه Antiqui مشخص می شدند، در تقابل بودند.»(1)

به باور پژوهشگران، واژه «مدرن» در سده شانزدهم و پس از آن، به دلیل موضوعیت یافتن جدّی پدیده های نوظهور در بستری فرهنگی _ فلسفی متفاوت از گذشته، به طور گسترده در اروپا و به ویژه در فرانسه رواج یافت. همین معنا تاکنون با همان معنای اصلی اش؛ یعنی «کنونی و امروزی» رایج است.

بسیاری از اندیشمندان، تأویل واژه مدرن را به تقابل ارزش های نو و کهنه درست