- 1. مفهوم شناسی مدرنیته 4
- اشاره 4
- اشاره 4
- ب) مدرنیته، رویکردی کلی یا یک حوالت تاریخی 7
- الف) مدرنیته، ساختاری اجتماعی _ فرهنگی 7
- 2. ویژگی های مدرنیسم 9
- اشاره 9
- الف) ویژگی های ساختاری 9
- یک _ سکولاریسم1 11
- ب) ویژگی های بنیادین 11
- اشاره 11
- اشاره 11
- 1. انسان 12
- 2. طبیعت 13
- 3. انگاره تاریخی 14
- دو _ اومانیسم 16
- 3. سیر تاریخی تجددگرایی و اندیشه مدرن 17
- اشاره 17
- الف) یونان باستان 18
- ب) دوران هِلِنِسْتیک 19
- ج) قرون وسطا 20
- د) رنسانس و دوره مدرنیته (دوران جدید) 21
- 4. هنر مدرن و قابلیت های رسانه ای (زیبایی شناسی تجسدگرا) 23
- 5. فهم سوبژکتیو، فصل مشترک رسانه ها و فلسفه مدرنیته 27
- 6. سیاست و رسانه های مدرن: مسئله قدرت 32
- اشاره 32
- الف) توده ها و وسایل ارتباط توده ای 38
- ب) افکار عمومی 42
- اشاره 45
- الف) تقلیل 47
- اشاره 47
- ساز و کارهای رسانه در گسترش اندیشه های سکولاریستی 47
- ب) تفکیک و تنظیم 53
- اشاره 53
- * فرایند رسانه ای رشدن 57
- ج) تکثّر 60
- اشاره 60
- یک _ نسبت سکولاریزاسیون و تکثر 63
- دو _ رسانه در جامعه دینی و مسئله تکثر 64
- سه _ تکثیر (همسان سازی) 65
- اشاره 70
- اشاره 70
- 1. مفهوم شناسی پست مدرنیسم 70
- الف) کاربردهای واژه پست مدرنیسم1 76
- ب) ویژگی های نظری پست مدرنیسم 78
- ج) پست مدرن؛ دوره یا وضعیتی جدید 79
- 2. پست مدرنیسم و رسانه 84
- الف) کلیات 84
- اشاره 84
- اشاره 92
- ب) کارکردهای پست مدرنیستی رسانه ها 92
- یک _ خلق دنیای ذهنی؛ منطقی وهمی و باز آفرینی پارادایم ها 92
- دو _ غفلت ساختمند 101
- سه _ بازاسطوره سازی 108
- 3. هنر پست مدرن (هنر در عصر جدید) 110
- 4. کیش های پسامدرن 113
- 5. پساخرافه گرایی رسانه ای پست مدرنیته 117
- 6. پست فمینیسم و نمایش رسانه ای 121
- 7. دنیای مجازی و فضای سایبر 124
- اشاره 132
- 1. مفهوم شناسی سنّت 132
- 2. تعریف برگزیده از سنّت 136
- 3. ویژگی های فرهنگ و جهان بینی سنّتی 139
- الف) غیب باوری 139
- اشاره 139
- ب) محوریت عالم غیب و منشأ اثر دانستن آن در امور 140
- ج) توحید و نگاه سلسله مراتبی به هستی 142
- 5. مبارزه خاورشناسان با «سنّت»ها 147
- 6. نقش سازمان های «ماسونی» در تخریب هویت ها 152
- 7. آسیب های تلویزیون دینی در غرب 158
- 8. مناسب سنّت و رسانه 162
- 10. فرصت های رسانه دینی در قلمرو جهانی شدن 173
ص:44
1- Media Of Mass Communication.
2- Mass Medua.
3- همان، صص 97 و 98.
ب) افکار عمومی
ب) افکار عمومی
شکل گیری مفهوم «توده» با عقبه فرهنگی تکثرگرایی، فردگرایی و فراموشی هویت تاریخی، بستری فراهم کرد تا رسانه ها با فرستادن پیام های یکسان، هم زمان و بی شمار، نوع جدیدی از «آگاهی» را شکل دهند. این آگاهی نه تنها به معنای مثبت و مفید آن، بلکه به معنای نوعی شکل دهی به فهم عمومی ظهور یافته است. شناخت این مسئله، به بازخوانی تحولی که نخست در حوزه عمومی و سپس در ساحت ساختار و عناصر اندیشه رخ داد، بازمی گردد.
در فرآیند تحول رسانه ها، عمومی بودن افراد و رویدادها به سهیم بودن آنها در یک محل واحد وابسته بود. یک رویداد هنگامی به صورت رویداد عمومی در می آمد که آن را در برابر گروهی که در ایجاد آن حضور داشتند، اجرا کردند، به گونه ای که برای مثال، در اروپای قرون وسطا، اعدام در برابر گروه تماشاگران اجرا می شد. تامپسون از این ویژگی به عنوان «عمومیت سنّتی در شکل هم حضوری» یاد می کند. این عمومیت، صدا، سیما (جلوه های شنیداری و رفتاری و شاید بوییدن، حس کردن) و نیز واکنش های طبیعی دیگران را به چشم خود و بدون واسطه نگریستن شامل می شد. تحول رسانه ها اشکال تازه ای از عمومیت آفرید که کاملاً با عمومیت هم حضوری متفاوت است. ویژگی بنیادین این اشکال تازه چنان است که عمومیت افراد، کنش ها و رویدادها، دیگر به سهیم شدن در محلی واحد وابسته نیست. هر کنش یا رویدادی می تواند با پخش مستقیم یا با ضبط شدن و ارسال به دیگرانی که در زمان و محل وقوع رویداد، حضور فیزیکی ندارند، عمومی شود. بدین ترتیب، شکلی از «عمومیت رسانه ای» با نقش بسیار تعیین کننده در جهان مدرن ظهور می یابد.(1)