فرهنگ و رسانه های نوین صفحه 55

ص:57

جنایت 20363مواد مخدر 17379محیط زیست و آلودگی 10986استعمال دخانیات 99912فقر 74107انحطاط اخلاقی62118حقوق زنان 471212علم و جامعه 371312جمعیت 361412

فانکاوزر در بخش دوم پژوهش خویش، رابطه میان پوشش رسانه و واقعیت را بررسی کرد. این تحلیل را نمی توان در یک جدول خلاصه کرد، ولی الگویی که فانکاوزر به آن رسید، این بود که پوشش رسانه ها با حقایق امور ارتباط زیادی ندارد.(1)

نکته مهمی در نسبت میان نوع رسانه گروهی و توانایی در برجسته سازی یا تقلیل دهی وجود دارد که این موضوع را در ادامه در مقایسه تلویزیون با مطبوعات پی می گیریم.

اخبار در رادیو و تلویزیون، به صورت خطی است؛ یعنی برنامه های تلویزیونی محدودیت زمانی دارد و از برابر دیدگان مخاطب می گذرد و مخاطب به ناچار باید در یک زمان هر آنچه را تعیین شده است، ببیند و بشنود، ولی مطبوعات غیرخطی عمل می کنند؛ یعنی خواننده روزنامه می تواند جریان مطالعه را متوقف کند، به عقب برگردد و یا بخش های پیچیده را چندبار مرور کند. به عبارت دیگر، ابتکار عمل در انتخاب موضوع مطالعه تا حدودی به دست مخاطب است. او در مقابل خود انتخاب های متعددی می بیند که می تواند بر اساس اولویت های خویش برگزیند. از سوی دیگر، بنا بر پژوهش های الیهوکاتز و مایکل گورویچ، روزنامه بیش از هر رسانه دیگری برای آگاه شدن از اوضاع جهان، اعتماد به نفس، ثبات و هم نوایی اجتماعی و کمتر از همه، برای سرگرمی و گریز (که در تلویزیون مصداق بیشتر می یابد) به کار می رود. بخش مهم نتایج بررسی های کاتز و گورویچ آن است که روزنامه ها بیشترین تأثیر را در برجسته سازی موضوع ها دارند.

بنابراین، تلویزیون با توجه به آنچه در بخش تقلیل بیان شد (که بنا بر اقتضای سرگرمی سازی اش، موضوع ها را تا آستانه تخدیرگری و آسان سازی پایین می آورد) و