رسانه ملی و الگوی اسلامی _ ایرانی پیشرفت صفحه 130

ص:139

موجودات در نظام هستی واقع شده و موجبات انواع و اقسام عدم تعادل های اجتماعی، اقتصادی و سیاسی را فراهم آورده است. در این نگرش، انجام ضروری تکالیف تعریف شده برای اشخاص حقیقی و حقوقی و از جمله دولت، سبب ساز شکوفایی استعدادها و قابلیت های موجودات، در مقیاسی می شود که قابلیت آن را دارند. در عین حال هیچ موجودی نمی تواند در معرض برخورداری از امکاناتی قرار گیرد که قوای ذهنی و جسمی وی، برای آن برخورداری قابلیت لازم را ندارند. ازاین رو، حقوق گوناگون انسان ها و دیگر موجودات، متناسب با همان ضوابطی که آنها را محق کرده است، رعایت می شود و کسی احساس نمی کند که حقی از او ضایع گشته یا واجد توانمندی هایی بوده که به دلیل فقر یا گرفتاری های دیگر، امکان نضج و نمود بالندگی آن، از وی گرفته شده است.

در واقع در این جامعه، مبتنی بر اصل اعطای حق هر کسی به خودش، برای انسان ها فرصت های یکسانی تدارک دیده می شود و آنها در صورتی که به دلایلی نتوانسته باشند به پرورش استعدادهای خودشان اهتمام کنند، می توانند با بهره مندی از زمینه های برابری فرصت ها، در تراز کسانی قرار گیرند که با امکانات و بهره مندی های شان، فرصت برابر با دیگران را برای خویش کسب کنند. این فرصت ها به ویژه در زمینه های آموزش، بهداشت، درمان، تغذیه، اشتغال و مسکن، بیش از موارد دیگر به چشم می آید. بدیهی است، انسان های بهره مند از فرصت های یکسان، مطابق استعداد و کوشش هایشان، پس از بهره مندی، لزوماً با هم یکسان و مشابه به لحاظ برخورداری های مکتسبه نیستند، یعنی در جامعه ای که فرصت یکسان وضع می گردد، در عین حال تفاوت هم لحاظ می شود.