رسانه ملی و الگوی اسلامی _ ایرانی پیشرفت صفحه 161

ص:170

ازاین رو در وضعیت فعلی، از این ناحیه دچار مشکلات عدیده ای هستیم که نه ما را از نظر سنت، به گذشته اسلامی مربوط می کند و نه ما را از نظر تجدد، به دنیای عاری از دین یا برخوردار از دین فردی، رهنمون می شود. همواره این فضای دوگانه، می تواند حجابی باشد که در ایجاد جامعه الگو و استوار کردن پایه های آن، دچار خطا در تشخیص و در نتیجه، دچار انحطاط و ارتجاع شویم؛ مقوله ای که باید به شدت از آن مواظبت کرد تا ما را در گردابی هولناک، گرفتار نسازد.

آنچه به عنوان یکی از پایه های اصلی جامعه الگوی اسلامی _ ایرانی پیشرفت، مورد نظر باید عملیاتی و ملحوظ شود، این است که جامعه ای با انواع نهادها و تأسیسات آمیخته با روح و جوهره دین پدید آید که در آن قوانین و مقررات، در عرصه های گوناگون مدنی، جزایی، مالی، اقتصادی، اداری، فرهنگی، نظامی و سیاسی، بر اساس موازین اسلامی باشد، به گونه ای که عملکرد چنین جامعه ای، عملکرد احکام و موازین دینی تلقی شود و بتوان در کارآیی و رونق آن، قابلیت های احکام و موازین اسلامی را به نظاره و محاسبه و سنجش نشست؛ به طور قهری چنین جامعه ای متمایز از جوامعی خواهد بود که در آنها مضامین دیگری، جوهره کارکرد جامعه را تشکیل می دهد و اصولاً تفاوت میان جامعه دینی با جوامع غیردینی از نظر پای بندی عملی به همین موازین، مطرح و مشخص می شود.

در جامعه الگو، به همان اندازه، اقتصاد و بانکداری و تولید، بر موازین دینی متکی است که قضاوت، سیاست، فرهنگ و خانواده، از منشأ موازین اسلامی بهره مند می شوند. ازاین رو، با یکدیگر هم گرا هستند و در ساختار جامعه اسلامی به گونه ای سازگار، عمل می کنند