رسانه ملی و الگوی اسلامی _ ایرانی پیشرفت صفحه 203

ص:212

و اجتماعی و همچنین هویت فرهنگی است که اسلام و ارزش های فرهنگی جامعه آنها را مشخص می کند. از آنجا که حکومت در اسلام، متعلق به خداست و حکام جامعه مکلف به رعایت قانون اسلام در خدمت گزاری به مردم هستند، هم گرایی ارتباطی _ رسانه ای نه تنها یک مسئولیت حکومتی بلکه وظیفه ای بر دوش آحاد مسلمان تلقی می شود».(1)

حضور توأمان دو طیف رسانه های سنتی و مدرن و هم گرایی این دو گونه مهم رسانه در جامعه، یکی از قوت های نظام رسانه ای ایران اسلامی است. جایگاه رسانه های سنتی مانند مسجد، منبر، وعظ و خطابه، با توجه به سابقه معرفتی و جایگاه مهم این نهادها در معرفت سازی، بیداری و روشنگری در کنار رسانه های نو در عصر اطلاعات محور، می تواند موجبات هم افزایی تأثیرات مطلوب رسانه را در جامعه فراهم سازد؛ زیرا «با هم گرایی رسانه های مدرن و سنتی است که می توان محتوای غنی ارتباطات اسلامی و معارف ارزشی، اسلامی و تمدنی را در شکل پیام های مختلف رسانه ای و از طریق رسانه های مختلف مدرن و سنتی به مخاطبان عرضه نمود و امیدوار بود که گامی مهم در گسترش بنیان های اسلامی و تمدنی ایران اسلامی برداشته می شود».(2)

همچنین جنبه دیگر هم گرایی یا تعامل میان رسانه ها را می توان هم گرایی میان فرهنگی یا فراملیتی یا فراجغرافیایی رسانه های اسلامی نامید. در الگوی رسانه ایران اسلامی، نخست همه ساز و کارهای جاری و ساری باید بر اساس هدف های مورد نظر دین و با توجه به احکام و عقاید و اخلاق اسلامی باشد. برای نمونه، در تولید محتوا یا پیام های