رسانه ملی و الگوی اسلامی _ ایرانی پیشرفت صفحه 222

ص:231

اندیشمندان دیگری نیز پس از سیبرت، پترسون و شرام، طبقه بندی های دیگر و جدیدتری را به الگوی اولیه آنها از گونه شناسی نظام های رسانه ای، افزودند. برای نمونه، مریل بر این باور است که در روابط دولت _ رسانه، تنها دو تئوری استبدادی و لیبرالی وجود دارد و دیگر تئوری ها در طیفی مابین این دو قرار میگیرند. هاچتن نیز مقولات توسعه بخش و غربی و انقلابی را به دو تئوری اولیه استبدادی و کمونیسم روسی افزوده است. آلتشول نیز دسته بندی سه گانه بازار، مارکسیسم و پیشرو را مطرح کرده است. از نظر آلتشول، مفهوم بازار، حاصل جمع دو تئوری لیبرالی و مسئولیت اجتماعی است و مختص جهان اول، یعنی کشورهای سرمایهداری است. به باور آلتشول، مفهوم مارکسیسم نیز همان تئوری هنجاری شوروی سابق و اقمار آن، یعنی جهان دوم است و مفهوم پیشرو نیز، مربوط به جهان سوم و معطوف به یکسان سازی جامعه به جای ایجاد تنوع و بسیج افراد برای اهداف خاص توسعه است.

مک کویل نیز با توجه به تحولات اخیر روابط رسانهها و دولت دو تئوری رسانههای توسعه بخش و مشارکت دموکراتیک را به تئوری های پیشین افزوده است. تئوری رسانههای توسعه بخش مانند تئوری پیشرو در دیدگاه آلتشول به کشورهای جهان سوم و در حال توسعه مربوط است، حال آنکه تئوری مشارکت _ دموکراتیک به کشورهای بسیار پیشرفته مربوط بوده و در برابر انحصارگرایی، تخصص گرایی و تجاری