رسانه ملی و الگوی اسلامی _ ایرانی پیشرفت صفحه 245

ص:254

دهند، بی توجهی به تأثیرات رسانه و تسلط نیافتن بر فنون و قواعد رسانه ای در میان کارکنان، به ویژه مدیران رسانه، برای رویارویی با آثار جبران ناپذیر آن، قصوری است که جبران آن به سادگی امکان پذیر نیست. برخی اندیشمندان مسائل ارتباطات و رسانه معتقدند، صاحبان مراکز اطلاع رسانی بین المللی، از چنان قدرتی برخوردارند که هیچ یک از سرداران نظامی تاریخ، صاحب چنین قدرتی نبوده اند؛ زیرا مالکان وسایل ارتباط جمعی جهان، بدون آنکه سپاه و لشکری در اختیار داشته باشند، با بهره مندی از شیوه های پیچیده و پنهان، در شیوه تصمیم گیری های سیاسی و اجتماعی مردم، تأثیر بی نظیری دارند و عملاً تحولات گوناگون جهانی را هدایت و رهبری می کنند.

در جهانی که رسانه چنین نقش مهمی دارد و در جامعه ای که دشمنان آن از پیچیده ترین ترفندهای جنگ نرم برای نفوذ فرهنگی خود بهره می گیرند، نخستین گام در مدیریت سازمان های رسانه ای، پس از شناخت و فهم سیاست ها و ترفندهای امپریالیسم خبری، شناسایی دقیق کاستی های رسانه ای و اتخاذ تدابیر و برنامه ریزی لازم برای رفع این کاستی ها و ارتقای کیفی عملکرد رسانه است که نیازمند داشتن سواد رسانه ای، اندیشه انتقادی و آشنایی با مهارت های سواد رسانه ای و مبانی مطالعات انتقادی ارتباطی است. امروزه شاهد توفیقات مدیریت رسانه ملی، در زمینه اطلاع رسانی، در چند دهه انقلاب اسلامی ایران هستیم که جای بسی مباهات است، ولی در نگاهی اجمالی به عملکرد مدیران رسانه، می توان به اجمال به برخی از کاستی ها در این باره نیز اشاره داشت؛ مسائلی همچون ضعف سیاست های جامع و برنامه های بلندمدت در زمینه مسائل ارتباطی و خبری، بها ندادن کافی به ارزش های شناخته