جهان بینی الهی و انهیار فلسفه و منطق دیالکتیک صفحه 115

1- سوره الاسرا آیه 81

2- سوره احقاف آیه 3

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاء وَالْأَرْضَ وَمَا بَیْنَهُمَا لَاعِبِینَ (1)

ما آسمان و زمین و آنچه که در اینها است به بازیچه خلق نکردیم.

أَفَحَسِبْتُمْ أَنَّمَا خَلَقْنَاکُمْ عَبَثًا وَأَنَّکُمْ إِلَیْنَا لَا تُرْجَعُونَ (2)

از این آیات استفاده می شوند که در عالم هدف و حکمت است و اگر در این جهان دیگر هیچ کمالی و هیچ انسانی متقرب الی الله نبود برای حکمت خلقت فقط وجود مبارک پیغمبر اکرم(ص) و علی مرتضی(ع) که فانی در کمال مطلقند کافی بود زیرا ارزش اینگونه انسان از تمام آفرینش بیشتر و از میلیاردر میلیاردرها انسان دیگر جلوتر است و چنانکه در حدیث قدسی آمده: لو لاک لولاک لما خلقت الافلاک اگر نبود وجود مقدس پیغمبر اگرم(ص) جهان و افلاک را نمی آفریدم. پس غایت آفرینش عالم انسان کامل (محمد(ص) و...) است و مسلم غایت اشرف از مغیا است.

و هکذا این آیات روشن می کنند که هدف و تکامل انسان در این دنیا ختم نمی شود و برای او کمال معنوی و عالم معاد مطرح است. حقیقتا اگر حرکت تکاملی انسان در همین عالم پایان پذیرد و در طول این جهان عالم دیگری به نام معاد و رجوع الی-الله نباشد خلقت عالم عبث و همانند درست کردن کوزه و شکستن آن است ولی تردید نیست که عالم آخرت است و از جمله برهان فطرت و گرایش فطری به کمال بی نهایت این حقیقت را واضح می کند که کمال و تکامل انسان منحصر در این دنیا نیست و تکامل به سوی کمال مطلق است و باید برسد به کمال معنوی و رجوع الی الله که مطلوب بالذات است.

گرایش به کمال مطلق

هر موجودی بالفطره عشق به کمال و شوق به تکامل دارند و با حرکت و تلاش دنبال تحصیل کمال مفقود است که آن را تأمین کنند و به جز کمال مطلق هم هر کمالی بالعرض، و توأم با نقص، و نسبی است. و غایت نهایی هر طالب کمال هم وصول به کمال بالذات و بی نهایت می باشند آنگاه میل فطری انسان رسیدن به کمال بی نهایت است و هر لذت و کمالی که در دنیا به آن برسد توقف پذیر نسیت و او را اشباع نمی کند و باید منتهی شود به کمال که مافوق عالم طبیعت باشد.

زیرا کمال عالم طبیعت هر چه که بالا باشد محدود و مطلوب بالذات نیست و میل فطری انسان را ارضاء نمی کند و باز به سراغ کمال بالاتر و بی نهایت است که همان امر معنوی و تقرب به خداوند متعال و پیوست به لقاءالله باشد.

نتیجه هدف اصلی انسان قرب به خدا است که انسان متکامل الهی هیچ برچسبی به جز خداپرستی ندارد و برای او آن وسیله و امکاناتی ارزش دارد که وسیله تقرب به خدا باشد.... انا لله و انا الیه راجعون و گرایش فطری به کمال مطلق در عین اینکه اثبات معاد می کند اثبات مبدأ و توحید را نیز می نماید زیرا هر انسان بالفطره عشق فعلی به کمال مطلق و خیر مطلق و قدرت مطلق دارد و عشق فعلی بدون معشوق فعلی محال است.

و ماسوی خداوند متعال هر قدرت و کمالی نسبی است و مطلوب حقیقی انسان نیست و به غیر کمال مطلق انسان به هر کمال و قدرتی که برسد خواست فطری او را اشباع نمی کند پس هر انسان بالذات گرایش به خدا دارد ولو خودش توجه نداشته باشد، و تفصیل مطلب موکول می شود به جای خود...

ملاک تکامل و ارزشها

متکامل ترین انسان آن است که آزاد مطلق درسایه بندگی خدا باشد دیگر هیچ چیزی جاه و مقام زرق و برق زندگی مادی برای او ارزش ندارد مگر اینکه آن چیز وسیله تقرب به خدا شود.