به یاد معلم صفحه 10

رهرو منزل عشقیم و ز سر حدّ عدم تا به اقلیم وجود این همه راه آمده ایم (1)

از نقطه صفر شروع کرده و به سوی وجود بی پایان خداوند حرکت می کنیم.

بعضی می پرسند: چرا خداوند ما را آفرید؟ آیا کمبودی داشت که با آفرینش ما قصد جبران آن را داشت؟

در پاسخ می گوییم: ذات خداوند فیّاض علی الاطلاق است ولازمه ذاتش فیض وجود می باشد. موجودات را آفریده و در مسیر تکامل نیز پیش می برد. نه نیاز به تکامل دارد و نه نیاز به فیض بخشی، همانند خورشید که نورافشانی می کند؛ امّا نیازی به نورافشانی ندارد، بلکه لازمه ذاتش نور افشانی است. خداوند متعال نیز نور وجود را بر همه کائنات پاشیده و آنها را در مسیر تکامل پیش می برد.

با توجّه به آنچه گذشت تکامل به تمام معنی، در سه چیز زیر است و انسان را از نقصان دور می کند :

1. فهم عمیق دین

یکی از اسباب کمال و تکامل آشنا شدن با احکام دین است.

ممکن است گفته شود: تفقّه در دین برای آخرت مفید است؛ امّا چه اثری در تکامل دنیوی دارد؟