به یاد معلم صفحه 131

است، که صاحب آن، در آن تفکّر نمی کند و به نتیجه آن نمی اندیشد. دانشمندی که توانست هسته اتم را بشکافد و این نیروی عظیم را آزاد کند، به چه منظوری دست به این کار زد؟ آیا هدفش نابودی همه موجودات زنده و از بین بردن تمام آثار حیات و زندگی در شهرهای «ناکازاکی» و «هیروشیمای» ژاپن بود، که هنوز هم بعد از ده ها سال متأسّفانه آثار شوم آن موجود است؟! یا منظورش تولید نیروگاه های برق بود، تا به وسیله آن جهان را روشن نموده و چرخ های کارخانجات را به گردش درآورده واستفاده های مثبت فراوان دیگر از آن بشود؟

متأسّفانه بسیاری ازدانشمندان مادّی درعلوم ودانش های خویش تفهّم ندارند، بدین جهت دنیا تبدیل به ظلمتکده ای شده است.

دنیایی که دانشمندان آن هدفی جز لذّات مادّی ندارند و برای آن ها تفاوتی نمی کند که با اختراعات و اکتشافات آنها کارخانجات داروسازی فعّال شود یا کارخانجات بمب سازی، بلکه هر کدام که درآمد بیشتری عاید آن ها کند و دلارهای فزونتری به جیبشان سرازیر نماید، همان را ترجیح می دهند! چنین دنیایی حقیقتاً ظلمتکده و چنان دانشتی واقعاً زیانبار است.

تلاوت بدون تدبّر

امام در جمله دوم حدیث فوق فرمودند: «آگاه باشید اگر تلاوت قرآن توأم با اندیشه نباشد سودی ندارد».