به یاد معلم صفحه 132

چه بسا کسانی که قرآن تلاوت می کنند، ولی مورد لعن قرآن هستند! (1) زیرا به دستورات این نسخه شفابخش آسمانی عمل

نمی کنند. آن ها هنگامی که آیات مربوط به غیبت را می خوانند، درحالی که خود آلوه به این رذیله اخلاقی هستند، مورد لعن این آیات قرار می گیرند! هنگامی که آیات مربوط به ربا را قرائت می کنند در حالی که دست به معاملات کثیف ربوی می زنند، مورد لعن و نفرین آیات ربا واقع می شوند! و همچنین در مورد سایر آیاتی که به آن عمل نمی کنند.

در ضمن «تدبّر» از ریشه «دَبْر» (بر وزن ابر) گرفته شده و به معنای عاقبت اندیشی است. تلاوت کننده قرآن، هنگام تلاوت باید به عاقبت کسانی که آیات تلاوت شده در مورد آن ها سخن می گوید بیندیشد، که قرائت یک آیه شریفه همراه با تدبّر، از یک ختم قرآن بدون تدبّر ارزشمندتر است!

عبادت بی تفکّر

امام علی علیه السلام در جمله سوم سخن از بی فایده بودن عبادت بدون تفکّر به میان آورده است. آیا هنگامی که در مقابل پروردگار خود ایستاده و آیات بلند و پرمحتوای سوره حمد را می خوانیم، در معانی و مضامین آن تفکّر می کنیم؟