حضانت کودکان در فقه اسلامی صفحه 152

1- تفسیر ابن کثیر، 1/291.

2- مواهب علیه، 1/89؛ منهج الصادقین، 2/29؛ تفسیر اثنی عشری، 1/415.

3- الصنعانی، المصنف، 7/61، شماره12188؛ الدر المنثور، 1/289.

4- زاد المسیر، 1/243.

5- فتح القدیر، 1/246.

شخص دیگری را برای شیر دادن انتخاب کرده است(1).

این مطلب در متون تفسیری به شکل های گوناگونی بیان شده است: وقتی حق گذشته مادر را به طور شایسته بپردازید(2)؛ وقتی بدهید به مادر مزد شیر دادنش را به اندازه ای که شیر داده است(3)؛ وقتی که داده شود اجره المثل مادر به اندازه ای که شیر داده است(4)؛ وقتی حق مادر نسبت به مدتی که او شیر داده است، طبق عادت و عرف پرداخته شود(5).

نظریه دوم، دادن مزد به دایه: اگر این احتمال را بپذیریم، وقتی سپردن کودک به دایه جایز است که پدر متعهد شود مزد دایه را بپردازد(6).

مفسران این مطلب را با عبارتهایی چنین توضیح داده اند: وقتی تسلیم کنید به دایه، آنچه را که به مادران می دادید(7)؛ وقتی بدهید به زنان دایه، آنچه را که می خواستید به مادران بدهید(8)؛ وقتی تسلیم کنید به دایه ها آنچه را که می خواستید به ایشان بدهید(9).

نظریه سوم، پذیرشِ سپردنِ کودک به دایه: گروهی از مفسران با فاصله گرفتن از بحث مزد و اجرت شیردهی، سپردن کودک به دایه را مشروط به پذیرش آن از سوی پدر و مادر دانسته اند(10).

یعنی هرگاه پدر و مادر با یکدیگر مشورت کرده و هر دو با رضایت هم و از روی خیرخواهی تصمیم به گرفتن دایه برای کودک خود بگیرند، سپردن کودک به دایه جایز است(11).