حضانت کودکان در فقه اسلامی صفحه 169

صفحه 169

1- ر.ک: الصحاح، 5/2101؛ لسان العرب، 13/122-124؛ تاج العروس، 9/180-181؛ لغت نامه دهخدا، حضن.

2- کشف اللثام، 2/106؛ جامع المدارک، 4/471.

3- جواهر العقود، 2/189.

4- نهایه المرام، 1/460.

5- القاموس المحیط، 4/215: «حضن الصبی حضنا و حضانه بالکسر جعله فی حضنه او ربّاه کاحتضنه»؛ الصحاح، 5/2102: «حضن الطائر بیضه یحضنه، اذا ضمّه الی نفسه تحت جناحه و کذلک المرأه اذا حضنت ولدها و حاضنه الصبی التی تقوم علیه فی تربیته».

6- جواهر العقود، 2/189.

است.

پیروان این نظریه، به دو شکل این مطلب را بیان کرده اند:

مطابقت با معنای لغوی: بر این اساس، حضانت در معنای فقهی خود به همان مفهوم لغوی آن به کار می رود.

به عنوان مثال، در پاره ای از کتب فقهی، حضانت به انجام این گونه اعمال و خدمات معنا شده است: «محافظت از کودک»، «شستشو و نظافت بدن و لباس های کودک» و «خواباندن کودک»(1).

البته واضح است که ذکر این موارد در تعریف حضانت، نه به این معناست که تحقق آن، تنها به انجام این کارهاست؛ بلکه این امور تنها بیان نمونه ای از وظایفی است که در

تحقق حضانت معتبر است.

به همین جهت، برخی از فقها، پس از برشمردن این موارد، عباراتی نظیر «و أشباه ذلک»(2) یا «الی آخر سائر ما یحتاج الیه»(3) را نیز اضافه کرده اند.

تعمیم در معنای لغوی: برخی از فقها با تعمیم دادن معنای لغوی، معتقدند که

حفاظت، حراست و تأمین نیازهای مادی - جسمانی کودک، تنها بخشی از حضانت او به حساب می آیند؛ چرا که علاوه بر این موارد، کودک نیازمند به تربیت نیز هست(4)؛ پس تربیت کودک نیز جزئی از معنای آن به حساب می آید(5).

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه