حضانت کودکان در فقه اسلامی صفحه 29

1- برای اطلاع بیشتر ر.ک: بقره2 / 83؛ نساء(4) / 36؛ انعام(6) / 151؛ اسراء(17) / 23؛ عنکبوت(29) / 8.

2- احقاف 46 / 15.

3- محمد بن یحیی رفعه عن ابی عبد الله علیه السلام قال: قال امیر المؤمنین صلوات الله و سلامه علیه: لاتلد المرأه لأقل من سته اشهر؛ الکافی، 5/563، شماره32. عن علی بن محمد عن صالح بن ابی حماد عن یونس بن عبد الرحمن عن عبد الرحمن بن سیابه عمّن حدثه عن ابی جعفر علیه السلام قال: سألته عن غایه الحمل بالولد فی بطن اُمّه کم هو؟ فإنّ الناس یقولون: ربّما بقی فی بطنها سنین، فقال: کذبوا، أقصی حد الحمل تسعه اشهر، لا یزید لحظه و لو زاد ساعه لقتل اُمه قبل ان یخرج؛ الکافی، 6/52، شماره3؛ تهذیب الاحکام، 8/115، شماره396.

شیردهی میان بیست و یک تا بیست و چهار ماه در تغییر باشد، یعنی مجموع حداقل زمان بارداری (6 ماه) با حد اکثر زمان شیردهی (24 ماه) و حد اکثر زمان بارداری (9 ماه)

با حد اقل زمان شیردهی (21 ماه)(1).

پُر واضح است که چون بر اساس یافته های علمی و آموزه های دینی، در مورد انتهای دوره بارداری از میان چهار گزینه شش تا نُه ماهگی، تنها سه گزینه آن یعنی 6، 7 و 9 ماهگی امکان پذیر است(2)، می باید زمان شیردهی بین 21، 23، 24 ماه در تغییر باشد.

متغیر بودن دوره شیردهی را بین 21تا 24 ماه - که البته بیش از یک سال است - می توان از آیه چهاردهم سوره لقمان نیز به دست آورد، چرا که خداوند در این آیه با عبارت «فی عامین» بر این مطلب اشاره دارد که از شیر گرفتن کودک در خلال دو سال انجام می شود، «وَ وَصَّیْنَا الإنْسانَ بِوالِدَیْهِ حَمَلَتْهُ اُمُّهُ وَهْنا عَلی وَهْنٍ وَ فِصالُهُ فِی عامَیْنِ أنِ اشْکُرْ لِی وَ لِوالِدَیْکَ إلَیَّ الْمَصِیرُ»(3)، و سفارش کردیم به انسان درباره پدر و مادرش. مادرش با ضعفی روز افزون او را باردار بود و از شیر گرفتنش در دو سال پایان پذیرفت؛ [ آری به او سفارش کریم] که نسبت به من و پدر و مادرت شکر گزار باش و بازگشت همه به سوی من است.