حضانت کودکان در فقه اسلامی صفحه 320

1- تحریر الاحکام، 2/44.

2- مسالک الأفهام، 8/426.

3- تحریر الاحکام، 2/44؛ مسالک الأفهام، 8/426.

4- مسالک الأفهام، 8/426.

5- تحریر الاحکام، 2/44.

6- مسالک الأفهام، 8/426.

و

مادر سزاوارترین فرد برای این کار است(1).

سوم، پرستاری از مادر: در صورتی که مادر بیمار شود، پدر نباید مانع از رفت و آمد

کودک - دختر یا پسر - نزد مادر شود(2).

چهارم، مراسم سوگواری کودک: چنانچه در خلال مدتی که حضانت کودک با پدر اوست، کودک از دنیا برود، مادر می تواند بر بالین او حاضر شده، عهده دار انجام کارهای

وابسته به آن شود(3).

لازم به یادآوری است، برخی از فقها ضمن تأکید بر حضور مادر در مراسم تجهیز، تکفین و تدفین کودک، بر این مطلب تصریح کرده اند که مادر نباید در تشییع پیکر کودکش

شرکت کند، چرا که نبی مکرم اسلام صلی الله علیه و آله زنان را از این کار باز داشته است(4).

عمده دلیل این حکم، روایاتی است که اهل سنت نقل کرده اند:

روایت اُم عطیه68*: «نهینا أن نتبع الجنایز و لم یعزم»(5)، ما را بازداشت از اینکه به دنبال جنازه برویم ولی بر این مطلب پافشاری نکرد.

روایت امیر المؤمنین علیه السلام69*: «خرج رسول اللّه صلی الله علیه و آله، فإذا نسوه جلوس، فقال: ما یجلسنکّم؟ قلن: ننتظر الجنازه، قال: تغسلن؟ قلن: لا، قال:تحملن؟ قلن: لا، قال: هل تدلین فیمن یدلی؟ قلن: لا، قال: فارجعن مأزورات غیر مأجورات»(6)، هنگامی که رسول خدا از خانه بیرون آمد، به زن هایی برخورد کرد که نشسته بودند، از ایشان پرسید به چه دلیل اینجا نشسته اید؟ گفتند منتظر جنازه ای هستیم، از ایشان پرسید: آیا می خواهید او را غسل دهید؟ گفتند: نه، فرمود: آیا می خواهید او را بر دوش گیرید؟ گفتند: نه،

پرسید: آیا می خواهید او را دفن کنید؟ گفتند: نه، فرمود: بازگردید که گناهکارانی هستید بدون مزد.

افزون بر این، در جوامع روایی اهل سنت، احادیثی وجود دارد حاکی از لعنت رسول خدا زنانی را که به زیارت اهل قبور آمده اند: «لعن رسول الله صلی الله علیه و آله زوارات القبور»(7)، لعنت کرده