حضانت کودکان در فقه اسلامی صفحه 332

1- مسائل علی: بن جعفر علیه السلام، ص112، شماره31.

2- الإستبصار، 3/145، شماره525؛ تهذیب الاحکام، 7/254، شماره1097.

فصل ششم: کودکان در نظام برده داری

اشاره

از آنچه گذشت چنین نتیجه گرفتیم که کودک چه پسر باشد و چه دختر، در صورت جدایی پدر و مادر از یکدیگر، تا هفت سال با مادر خود زندگی می کند به شرط آنکه مادر در خلال این مدت، شرایط لازم برای نگهداری کودک خود را از دست ندهد و با سپری شدن آن، نگهداری کودک به پدرش سپرده می شود.

چنین استنباطی از دلایل موجود در مسأله حضانت، در فقه اسلامی دارای سابقه است.

از جمله مسائلی که از پیش از ظهور اسلام تا چند قرن پس از رحلت حضرت ختمی مرتبت صلی الله علیه و آله در میان اعراب و سایر اقوام رواج داشته، برده داری است.

اسلام با برده داری مخالف بوده، تمام تلاش خود را بر این گذاشته است تا آن را ریشه کن کند، تا آنجا که آزاد کردن انسان را از بند بردگی، موجب رهایی از دوزخ می داند، «من أعتق مسلما، أعتق اللّه العزیز الجبّار بکلّ عضو منه، عضوا من النّار»(1)، هرکس انسان مسلمانی را از بردگی برهاند، خدای عزیز جبّار در مقابل هر عضو بدن آن مسلمان، عضوی از بدن او را از آتش جهنم می رهاند.

اما از آنجا که مبارزه با یک سنت رایج، نیازمند به گذشت زمان است، با وضع قوانین