حضانت کودکان در فقه اسلامی صفحه 352

1- مستدرک حاکم، 2/55؛ السنن الکبری، 9/128؛ سنن دار القطنی، 3/57؛ همچنین ر.ک: تحفه الاحوذی، 4/422؛ نصب الرایه، 4/491؛ منتهی المطلب، 2/930.

2- منتهی المطلب، 2/930؛ تذکره الفقهاء، 1/426.

3- مجمع الفائده، 8/259-260.

4- فتاوی ابن الجنید، ص161؛ مختلف الشیعه، 4/419.

5- منتهی المطلب، 2/930؛ المهذب، 1/318.

6- مجمع الفائده، 8/259.

جدایی فرد بالغ از مادر و سایر بستگان

آنچه تا کنون گذشت بررسی جدایی میان کودک از مادر یا سایر بستگانش بود؛ اما در متون فقهی مسأله جدایی فرزند بالغ از مادرش نیز مورد بررسی قرار گرفته است.

عمده دلیل موافقان جواز جدایی، شواهد تاریخی است که اهل سنت آن را نقل کرده اند(1).

مخالفان نظریه جواز و کسانی که معتقدند جدایی میان بردگان حتی در بزرگسالی نیز جایز نیست به اموری از این قبیل استناد کرده اند: 1- عموم اخباری که مقتضی تحریم جدایی است 2- آسیب دیدن مادر از جدایی از فرزند خود 3- اختصاص برخی از روایات به افراد بالغ(2).