حضانت کودکان در فقه اسلامی صفحه 355

فصل اول: مباحث مقدّماتی

پیشگفتار

تولید مثل که از جمله مهم ترین کارکردهای ازدواج است، گاه به صورت مشکلی جدّی در دو حوزه فردی و اجتماعی تبدیل می شود.

کم نیستند زنان و مردانی که به صورت مشروع یا نا مشروع، با تن دادن به آمیزش جنسی، خواسته یا ناخواسته، زمینه ایجاد کودکی را فراهم می سازند؛ کودکانی که هیچ یک از زن و مرد (زن و شوهر) مایل به ادامه حیات آنها نیستند و در صورتی هم که پا

به عرصه زندگی بگذارند، به واسطه پاره ای محدودیت های اجتماعی یا اقتصادی قادر به اداره زندگی آنها نیستند.

چنین افرادی برای رهایی از این مشکل، دو کار می توانند انجام دهند، از بین بردن کودک پیش از تولد که به آن «سقط جنین جنایی» می گوییم یا رها کردن کودک پس از تولد که منجر به شکل گیری پدیده «کودکان سر راهی» می شود.

البته در این میان نباید نقش عوامل طبیعی را در ایجاد کودکان بی سرپرست نیز از نظر دور داشت، چه اینکه برخی از بلایای طبیعی چون سیل، زلزله، بیماری های فراگیر و ... موجب از بین رفتن پدر و مادر و حتی بستگان کودک می شود؛ در چنین شرایطی است که متأسفانه با پدیده اندوهناک «کودکان بی سرپرست» مواجه می شویم.

افزون بر «کودکان سر راهی» و «کودکان بی سرپرست»، گروه سومی از کودکان وجود