حضانت کودکان در فقه اسلامی صفحه 436

1- الکافی، 5/225، شماره3؛ تهذیب الاحکام، 7/78، شماره336.

2- الکافی، 5/225، شماره2؛ تهذیب الاحکام، 7/78، شماره337.

3- تهذیب الاحکام، 8/227، شماره821؛ من لا یحضره الفقیه، 3/145، شماره3532.

4- الکافی، 5/225، شماره4؛ تهذیب الاحکام، 7/78، شماره335.

1353 فاقد وجاهت حقوقی است.

ماده5: «دادگاه در صورتی حکم سرپرستی صادر خواهد نمود که درخواست کنندگان سرپرستی به کیفیت اطمینان بخشی در صورت فوت خود، هزینه تربیت و نگاهداری و تحصیل طفل را تا رسیدن به سن بلوغ تأمین نمایند»(1).

پیش از این توضیح دادیم که هزینه زندگی کودکان بی سرپرست بر عهده دولت اسلامی است و کسانی که از چنین کودکانی نگهداری می کنند، هیچ وظیفه ای در این باره ندارند و بر فرض که خود متعهد به تأمین هزینه های کودک شوند، این تعهد تا زمانی است که تعهد کننده زنده است و هیچ دلیلی بر تأمین این هزینه ها پس از مرگ وی وجود ندارد.

به عبارت دیگر، فرزند خوانده از حقوقی فراتر از فرزند حقیقی برخوردار نیست؛ چگونه می شود پدر و مادر نسبت به تأمین هزینه های زندگی فرزند خود پس از مرگشان هیچ تعهدی نداشته باشند ولی این تعهد را نسبت به فرزند خوانده خود داشته باشند؟

شاهد بر این مدعا، ماده11 همان قانون است: «وظایف و تکالیف سرپرست و طفل تحت سرپرستی او از لحاظ نگاهداری و تربیت و نفقه و احترام نظیر حقوق و تکالیف اولاد و پدر و مادر است»(2).

اختلاف در هزینه نگهداری کودکان سرراهی

اشاره

اگر فرض کنیم که از هیچ منبع دولتی یا غیر دولتی نتوانیم هزینه های زندگی چنین کودکانی را تأمین کنیم و یابنده کودک نیز تنها به شرط باز پس گیری، حاضر باشد پرداخت

این هزینه ها را تعهد کند، این بحث به وجود می آید که اگر کودک سرراهی پس از دست یابی به امکانات مالی و توانایی باز پرداختِ آنچه ملتقط هزینه کرده است، با او در

میزان آن اختلاف پیدا کند، برای حل آن چه باید کرد؟