حضانت کودکان در فقه اسلامی صفحه 452

1- المبسوط، 3/348.

دارای زمان متفاوت: اگر زمانی که دلایل یا شهود هریک گزارش می کند، غیر از زمانی باشد که دلایل یا شهود دیگری اعلام می کند؛ نگهداری کودک به فردی سپرده می شود که بر اساس اسناد و مدارک، زودتر کودک را پیدا کرده است(1).

دارای زمان یکسان: اما اگر دلایل یا شهود هریک از دو نفر، دقیقا یک زمان را برای یافتن کودک توسط هریک از آنها گزارش کنند، در این صورت هم، این دو مدرک به علت تعارض، از اعتبار افتاده، از نظر حکم چون جایی است که هیچ کدام مدرکی برای اثبات ادعای خود ندارند.

مدارک متفاوت: ممکن است مضمون مدارک یا شهود هریک از مدعیان یافتن کودک، متفاوت با دیگری باشد؛ به این معنا که مستندات یکی از دو نفر اثبات می کند وی

کودک را در زمان خاصی پیدا کرده است و مستندات دیگر تنها بر این نکته تأکید می کند که او کودک را یافته است، بدون آنکه به زمان این یافتن اشاره ای داشته باشد؛ در این

صورت به مدرک کسی توجه می شود که زمان خاصی برای یافتن کودک تعیین می کند، زیرا مدرک زمان دار، چیزی را اثبات می کند که دیگری نافی آن نیست.

البته در میان فقها هستند کسانی که زمان دار بودن یا زمان دار نبودن مدارک را دلیلی

بر ترجیح آنها نمی دانند و بر این باورند که اگر هر دو نفر برای اثبات ادعای خود، دلیل و مدرک ارائه کنند، چه هر دو بی زمان باشد یا هر دو زمان دار و یا تنها یکی زمان دار باشد،

این مدارک متعارض بوده، برای تعیین کسی که عهده دار نگهداری کودک است، می باید قرعه انداخت(2).

3- هیچ یک از دو نفر مدرک (بیّنه) ندارند: از جمله احتمالاتی که در این مسأله وجود

دارد آن است که هیچ یک از آن دو نفر دلیل یا گواهی بر اینکه او کودک را یافته است ندارد، در این صورت: اگر کودک در دست هیچ کدام نباشد، حاکم اسلامی کودک را به هر کسی که صلاح بداند خواهد سپرد؛ اگر کودک در دست یکی از آن دو نفر است، او مقدّم