- گرفتاری ها 1
- اشاره 23
- گام ها 25
- اشاره 27
- 1. چرا سؤال کنم؟ 28
- 2. از چه چیزهایی سؤال کنیم؟ 29
- 3. در چه زمینه ای سؤال کنم؟ 36
- 4. با چه پیش فرضی سؤال کنم؟ 37
- 5 . از کجا شروع کنم؟ 38
- اشاره 49
- 1. بحث از کدام یک شروع می شود؟ 49
- اشاره 49
- جهان 50
- خدا 51
- 2. آیا برای شروع از انسان، دلیل و مستندی هست؟ 56
- 3. انسان را از کجا آغاز کنیم؟ 61
- 4. با این شروع به چه نتایجی می رسیم؟ 63
- اشاره 63
- الف) درک وضعیت 65
- ب) درک تقدیر 72
- اشاره 75
- ج) درک ترکیب 75
- یکم. آزادی 78
- دوم. ضرورت حرکت 89
- چهارم. حرکت تاریخی 93
- سوم. نیازها 93
- ششم. نظارت و رهبری بر خویش 95
گرفتاری ها
کسانی که از تولد(1) دوم و انسانی خود فارغ شده و به ملکوت آسمان راه پیدا کرده اند، دیگر نمی توانند بی تفاوت و ولنگار باقی بمانند و باید به سازندگی و تولید بپردازند؛ که این سازندگی، ضرورت است وگرنه باید در تنهایی خود سرود مرگ و پوسیدن را زمزمه کنند و جام شوکران را حقیرانه و تیغ فصد(2) را غریبانه نوش کنند.
با تولد از شکم عادت ها و بطن سنت ها، ناچار، غم غربت احساس می شود و همین احساس است که ضرورت رفتن و ساختن را ایجاب می کند. اگر در این غربت غریب، چراغی نیفروزیم و هم دستی نسازیم، محصور می شویم و گرفتار؛ که دشمن، بیدار و رقیب، مترصد و حریف، منتظر غفلت یک لحظه ماست.
گرفتاری این جاست که ما تولدی نداشته و عمری را با عادت ها و تقلیدها و تلقین ها سرخوش بوده ایم. ما هنوز از غریزه ها جدا نشده و ر.
1- «لن یلج ملکوت السماوات من لایولد مرتین»؛ از کلمات قصار حضرت مسیح علیه السلام، هرگز به ملکوت آسمان راه نمی یابد کسی که دو بار متولد نشده باشد. (ملا صدرا، حکمت متعالیه، ج5، ص218؛ ابن عربی، تفسیر، ج1، ص125) تولد اول ما در مُلک است و از پدر و مادر و تولد دوم، ما را به ملکوت می رساند. در این تولد انسانی، انبیا، پدران و مربیان ما هستند که: «أنا و علیّ ابوا هذه الامّه» (شیخ صدوق، علل الشرایع، ج1، ص127) «وَ وَالِدٍ وَمَا وَلَدَ» (سوره بلد، آیه3).
2- اشاره به امیرکبیر و فَصد او در حمام فین. در رابطه با امیرکبیر و نقد او، نک: علی صفایی حائری، درس هایی از انقلاب، دفتر دوم «تقیه»، ص107-109، قم، انتشارات لیله القدر.