انسان جاری صفحه 27

طرح سؤالات

اشاره

همراه حادثه ها و گرفتاری ها و درون مایه های خودم، سؤال هایی در من جوانه می زنند و سر می کشند و از شکم عادت ها متولد می شوم و از زندگی تکراری فاصله می گیرم و دیگر نمی توانم به پالایشگاهی از کثافت بودن قانع باشم یا مقلّد و مفلوک باقی بمانم. برای رسیدن به این مرحله می بینم که از گربه، کلم و سنگ، جلوترم و دارایی های بیش تری دارم، ولی شکوفه و رویش و جوششی نداشته ام. می بینم که از حیوانات بیش تر دارم، ولی کمتر به دست آورده ام. می بینم که من میوه درخت هستی ام، ولی به جایی نرسیده ام.

می بینم سنگ ها از دل خود چشمه ها جاری کرده اند، ولی من جوششی نداشته ام.

من تمام هستی را در خودم دارم و تمام هستی به من ختم شده، نمی توانم به آنها بازگردم، که باید آنها را ببرم و بار امانت را حمل