حدیث دوست: بیست گفتار معنوی صفحه 103

موقعیت ارزش انسان

ما باید از شوق این کلام جان بدهیم که خداوند فرموده است: ای انسان، من تو را گل سر سبد این عالم قرار دادم. تو باید خلیفه من شوی. انسان اگر موقعیت خودش را درک کند، خود را ارزان نمی فروشد. اگر انسان خودش را شناخت هلاک نمی شود. اگر انسان خودش را بشناسد، هر دو جهان را رها می کند. تمام موجودات سرگشته انسان هستند.

ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند

تا تو نانی به کف آری و به غفلت نخوری

همه از بهر تو سرگشته و فرمانبردار

شرط انصاف نباشد که تو فرمان نبری

همه ذرات عالم وظیفه خودشان را انجام می دهند، اما نوبت به انسان که می رسد طغیان می کند. خداوند می فرماید: ای انسان من همه عالم را به خاطر تو خلق کرده ام. همه گیاهان و حیوانات باید فدای تو شوند، اما تو نباید فدای این گل و خاک و مقام و مال شوی. این از جهل و نادانی انسان است که خودش را فدای دنیا می کند. وقتی

خودش را نشناخت هلاک می شود. خودشناسی از نان شب بالاتر است.

خویشتن نشناخت مسکین آدمی

از فزونی آمد و شد در کمی

خویشتن را آدمی ارزان فروخت

بود اطلس خویش را بر دلق دوخت

انسان گل سر سبد همه موجودات عالم است. همه موجودات آرزو دارند به مقام انسانیت برسند. تمام کهکشان ها به خاطر انسان خلق شده اند. حیف نیست انسان خودش را مفت بفروشد؟!