حدیث دوست: بیست گفتار معنوی صفحه 105

پیشرفت انسان ها هستند. انسان نباید به دنیا و پول و ریاست قانع شود. انسان اگر بداند دستش خالی است، ناله اش بلند می شود. اگر بدانیم همه فقیر و محتاج هستیم،

متوجه در خانه خداوند می شویم. مثنوی می گوید: یک نفر در بیابان عبور می کرد. دید یک طاووس با منقارش پرهای خود را می کند. کسی به او گفت: حیف است. پرهای زیبای تو را سلاطین بالای تاج خود قرار می دهند. طاووس گفت: این پرها باعث غرور و عجب من شده است. همچنین موجب شده که صیاد به دنبال من باشد و برای من خطر آفرین است. اگر انسان از غرور و تکبر بیرون بیاید، به سوی خداوند حرکت می کند.

طلوع توحید در وجود انسان

باید به وسیله مطالعه، خداوند در وجود انسان طلوع کند و موحد شود. اگر کسی هزاران کتاب هم بخواند، اما توحید در او طلوع نکند ارزش ندارد. مرحوم امام رحمت الله علیه تعداد کتاب هایشان به دویست عدد نمی رسید. آیت الله بهاء الدینی رحمت الله علیه را کسی در حال مطالعه ندید. ایشان مرتب مشغول تفکر بودند. تا کتاب وجود انسان باز نشود، خواندن کتاب های دیگر اثر ندارد. اگر هزاران سطل آب در چاه بریزند، فایده ندارد. باز خشک می شود. باید خود چاه آب داشته باشد. اگر چشمه های حکمت در وجود شما به جوشش آمد، ارزش دارد. پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند: من أخلص لله اربعین صباحأ ظهرت ینابیع الحکمه من قلبه علی لسانه؛(1) اگر کسی چهل روز کارهای او برای خداوند باشد، چشمه