حدیث دوست: بیست گفتار معنوی صفحه 111

گفتارنهم: توکل و تسلیم

اشاره

یا داود تریڈ و أرید و لا یکون إلا ما أرید فان آسلمت لما أرید اعطیتک ماتریڈ وإن لم تسلم لماا أرید اتعبتک فیما ترید ثم لایکون إلا ما أرید؛ ای داوود، تو می خواهی من هم می خواهم. و نمی شود مگر آنچه من می خواهم. پس اگر تسلیم آنچه من خواستم باشی، آنچه تو بخواهی عطا می کنم. و اگر در برابر آنچه من می خواهم تسلیم نشوی، در آنچه می خواهی، تو را در زحمت و رنج افکنم. آن گاه نباشد مگر آنچه من می خواهم.

(حدیث قدسی)

نور وجود از طلوع روی حسین است

ظلمت امکان سواد موی حسین است

شاهد هستی به خویش جلوه ندارد

جلوۂ عالم فروغ روی حسین است

ذات خدا لایری است روز قیامت

ذکر لقابر رخ نکوی حسین است

جان ندهم جز به آرزوی جمالش

جان مرا جان ده به آرزوی حسین است

عالم و آدم که مست جام وجودند

مستی این هر دو از سبوی حسین است

عاشق او را چه اعتناست به جنت

جنت عشاق خاک کوی حسین است

-1