حدیث دوست: بیست گفتار معنوی صفحه 144

امیر المؤمنین علیه السلام این است:

وقفوا اسماعهم علی العلم النافع لهم؛(1)گوش هایشان را بر دانشی که برایشان سود بخش است وقف کرده اند.

یعنی گوش های خود را وقف علم نافع می کنند. علم انسان اگر نافع نباشد، خیلی ضرر دارد. انسان باید علم های غیر نافع را از روحش تخلیه کند. تازه اگر هم تخلیه کند، باز مانند کاغذ سفید نیست. روح انسان مثل کاغذ خط خورده می شود. از اول باید علم نافع مانند قرآن و احادیث وارد روح انسان بشود. علوم فاسد را نباید وارد کرد.پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه واله می فرمایند:

اللهم اعوذ بک من علم لا ینفع و قلب لا یخشع ودعاء لایسمع؛(2)خداوندا! از علم غیر نافع و قلبی که خشوع و ترس از خداوند ندارد ودعایی که شنیده و اجابت نمی شود به تو پناه می برم!

چرا پیامبر اکرم صلی لله علیه واله وسلم به خداوند پناه می برد. چون اگر علم نافع نباشد، انسان را متکبر و مغرور می کند. این علم، جدال و درگیری و دعوا می آورد. علم انسان اگر نافع نباشد، به انسان ضرر می زند.

پیامبر اکرم صلی الله علیه واله وسلم از حسد و ریا و عجب به خداوند پناه می برد. قلب انسان اگر نسبت به خالق خود خاشع باشد، مؤدب می شود. نماز انسان اگر خشوع نداشت، قلب ادب و تواضع ندارد.

خوراک های معنوی هم مثل خوراک های مادی مهم است. زنبور عسل اگر روی گل بدبو بنشیند، او را به کندو راه نمی دهند. ما هم هر چیزی را نباید گوش بدهیم. هر چیزی را نباید بخوانیم. چون خوراک زنبور عسل