حدیث دوست: بیست گفتار معنوی صفحه 150

قبر مادر خود آمدند و شروع کردند های های گریه کردن. پیامبر اکرم صلی الله علیه واله وسلم باید بسیار نازک دل باشد که به یاد محبت های مادرش این طور گریه کند.

شادمانی در ولادت پیامبر صلی الله علیه واله وسلم

امیر المؤمنین علیه السلام درباره شیعیان خود فرمودند:

یفرحون بفرحنا و یحزنون لحزننا؛(1) شیعیان به شادی ما شاد و به حزن ما محزون می شوند. ابولهب، عموی پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله وسلم است. به خاطر این که عبدالله که کوچک ترین برادر آنها بود، بچه دار نمی شد، ناراحت بود.

ابولهب کنیزی به نام ثویبه داشت. این کنیز می دانست که ابولهب برای بچه دار نشدن برادرش عبدالله ناراحت است. وقتی خداوند به عبدالله فرزندی داد، کنیز گفت: می روم ابولهب را خبر می کنم و مژدگانی می گیرم. وقتی ابولهب خبر را شنید، از خوشحالی ثویبه را آزاد کرد.(2)

عباس، عموی پیامبر صلی الله علیه و اله وسلم برادرش ابولهب را بعد از مردن در خواب می بیند. به او می گوید: از عالم برزخ چه خبر؟ ابولهب می گوید: من برای مخالفتی که با برادر زاده ام کردم در عذاب هستم، اما هفته ای یک بار عذاب از من برداشته می شود. می گویند: چون تو در تولد فرزند برادرت خوشحال شدی و کنیز خود را آزاد کردی. با این که خداوند درباره او می فرماید:

«تَبَّتْ یَدَا أَبِی لَهَبٍ وَتَبَّ »؛(3)

دو دست ابولهب بریده باد!

با این که کافر است، ولی چون در تولد پیامبر اکرم صلی الله علیه واله وسلم شاد شد، خداوند

1- بحارالانوار،ج65، ص 18.
2- سفینه البحار، ج 1، ص 523.
3- سوره تبت، آیه 1.