حدیث دوست: بیست گفتار معنوی صفحه 152

امام به مردم شفقت دارد. مانند یک پدر مهربان است. مگر می شود کسی بی خودی قیم انسان ها شود. امام و انبیای الهی اولی به تصرف از خود انسان ها می باشند. امام زمان علیه السلام از خود ما به ما اولی به تصرف می باشند.

حضرت مهدی علیه السلام می تواند به ما بفرمایند: این خانه مال تو نیست. تو مالک نمی باشی، چون حضرت اولی به تصرف نسبت به ما هستند. آنها مهربان تر از خود ما به ما هستند. امام صادق علیه السلام می فرمایند:

والله إنی لاحبکم و أحب ریحکم و أرواحکم فاعینونا علی ذلک بورع واجتهاد؛(1) به خدا سوگند، من شما و بوی شما و روح شما را دوست دارم. ما را بر این دوستی به ورع و پرهیزکاری و اجتهاد و تلاش در راه خدا یار کنید.

حضرت ابی عبدالله الحسین علیه السلام حاضر شد هستی خود را بدهد تا از خلق دستگیری کند. به خاطر همین موضوع سرپرست ما شدند. امامان برای ما برادر بسیار مهربان هستند، برادر دو قلو که از یک پدر و مادرند. دو قلوها معمولا نسبت به هم محبت بیشتری دارند. بعضی از دو قلوها اگر از هم دور باشند، هر وقت یکی از آنان مریض می شود، دیگری هم مریض می شود.

امام معصوم علیه السلام هم همین مطلب را می فرمایند. می فرماید: وقتی شما دوستان ما بیمار شوید، یا ناراحت باشید، ما هم مریض می شویم و ناراحت هستیم. اگر شما خوشحال باشید، ما هم خوشحال می شویم.