حدیث دوست: بیست گفتار معنوی صفحه 165

کافر سخیٌ ارجی إلی الجنه من مؤمن شحیح؛(1)امید به بهشت رفتن در کافر سخاوتمند از مؤمن بخیل بیشتر است.

پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه وآله از صفات بد به خداوند پناه می برد؛ مخصوصا صفت بخل که صفت بسیار بدی است. این حرف غلطی است که بگوییم فلانی آدم خوبی است، اما بخیل است. چون بخل جامع صفات بد است. اگر کسی صفت بخل دارد، مانند یک مزرعه ای است که هیچ قابل استفاده و بهره برداری نیست. صفت بخل با ایمان سازگار نیست.

حاتم طایی کافر بود. از دنیا رفت. نمی تواند بهشت برود، ولی چون صفت سخاوت داشت، در جهنم نمی سوزد. لذا در روایت آمده است کافری که صفت خوب دارد، از مؤمن بداخلاق به بهشت نزدیک تر است.

اگر یک نفر یهودی و نصرانی گذشت داشته باشد و بی آزار باشد، انسان راحت با او زندگی می کند. اما با یک مسلمان که مردم آزار است، نمی توان زندگی کرد.

گریز از صفات بد

امام صادق علیه السلام می فرمایند:

لا یدخٍل الجنه من کان فی قلبه مثقال حبه من خردل من الکبر؛(2)هر کس در قلبش به اندازه دانه خردل کبر باشد، وارد بهشت نمیشود.

یک فکر انحرافی شایع شده است که می گویند: اخلاق و صفات و فضائل اخلاقی جزء مستحبات است. این حرف انحرافی است. بداخلاقی مکروه نیست. بداخلاقی از گناهان کبیره است. امام صادق علیه السلام فرمودند: