حدیث دوست: بیست گفتار معنوی صفحه 17

رسول خدا صلی الله علیه و آله به او فرمود: آیا ترسیدی چیزی از فقر او به تو اصابت کند؟ گفت: نه. فرمود: آیا ترسیدی از دارایی تو چیزی به او برسد؟ گفت: نه. فرمود: آیا ترسیدی لباست چرک شود؟ گفت: نه. فرمود: «فما حملک علی ما صنعت؛ پس چه چیز تو را به این کار وا داشت؟»

آن ثروتمند گفت: یا رسول الله، یک شیطان همراه من است که هر کار زشتی را در نظرم زینت می دهد و هر کار خوبی را زشت نشان میدهد. حالا پشیمان هستم. حاضرم نیمی از ثروتم را به این فقیر بدهم. به خاطر این تکبر حاضر شد نیمی از ثروتش را بدهد.

حضرت به فقیر فرمودند: حاضری بگیری. او گفت: حاضر نیستم پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمودند: چرا حاضر نیستی؟ گفت: می ترسم حال من هم چنین شود.(1)

اختیار خزائن زمین

روزی میکائیل علیه السلام بر پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله نازل شد و گفت: می خواهی پادشاه باشی و تمام خزائن زمین را در اختیار تو قرار بدهم، بدون این که از مقام تو چیزی کم شود؟ پیامبر صلی الله علیه و آله فرمودند:

أعیش نبیا عبد آکل یوما ولا آکل یومین؛(2) من پیامبری و بندگی را برمی گزینم، تا یک روز بخورم (و شکر خدا را به جا آورم) و دو روز گرسنه باشم (و از او درخواست کنم و منتظر عنایت او باشم). هر کس شکایت از فقر کند، شکر بر نداده ها نکرده است. شکر بر نداده ها باید بیشتر باشد.