حدیث دوست: بیست گفتار معنوی صفحه 234

کند، خداوند هم ظاهر او را اصلاح می کند.

اگر در داخل چراغ روشن شود، بیرون هم روشن می شود. ما نباید مثل بعضی خانه هایی باشیم که بیرون آن را آرایش کرده اند، اما داخل آنها پر از آشغال و کثافات است. یا مانند بعضی ماشین ها که ظاهرش رنگ آمیزی و زیبا اما باطن و موتورش خراب و بی فایده است.

بهره انسان از عمل خویش

انسان فقط از عمل خالص بهره می برد، هرچند کم باشد. خداوند فقط عمل خالص را قبول می کند. خداوند احتیاج به عمل زیاد ندارد. اگر انسان دو رکعت نماز خالص و بی غرض به جا آورد، با همان دو رکعت نماز اهل بهشت می شود.

خداوند متعال کارها و احسانش به ما بی غرض است، از ما توقع منفعت ندارد. همان طور که احسان خداوند بی غرض است، عمل را هم از کسی قبول می کند که بی غرض و خالص صد در صد باشد. از امام صادق علیه السلام روایت شده است که خداوند می فرماید:

انا خیر شریک من اشرک معی غیری فی عمل عمله لم اقبله الا ما کان لی خالصا؛ (1) من بهترین شریک هستم، هر کس در عملی که انجام می دهد، برای من شریک قرار دهد، از او نمی پذیرم، مگر آنچه را که فقط خالص برای من انجام داده باشد.

من خوب شریکی هستم. اگر نود و نه درصد عمل برای من باشد و یک درصد برای غیر من، من آن عمل را قبول نمی کنم. عملی را که آشغال دارد قبول نمی کنم.